Al jaren zit ik er over na te denken, een moestuin op het dak.
Ik heb zo'n enorm groot balkon van zes bij drie op het zuidwesten en ondanks dat het er best kan waaien, is het laag bij de vloer achter de westmuur meestal heerlijk warm. De betontegels echter nodigen nog niet echt uit om er plantjes op te zetten. En ja, ik heb er wel een flink aantal plantenbakken met planten... maar meestal houden die het niet lang vol, omdat het toch best wel droog is daar en de zon heel fel kan schijnen. En een gewone pot, en weinig aandacht van mij... ja dat helpt niet he. Maar het blijft maar kriebelen en jeuken, en die droom van een eigen moestuin is er nog steeds.
Ik liep nog een stukje verder en ging nu echt op zoek, geinspireerd als ik was door de regenton, naar een paar groente stekjes, als die er nog waren. Ik had ze wel eens waargenomen in een hoekje van het tuincentrum. Niet al te centraal, want stel je voor dat de gewone mens de bloemenpracht voorbij zou lopen en alleen die simpele en goedkope groentestekjes zou kopen, neeeee... die staan heeel onopvallend in een klein hoekje. Ja, ze moeten er toch ergens staan, anders ben je niet compleet als tuincentrum, maar niet al te prominent graag. Maar deze maffe heks had ze al eens eerder gespot en vond ze terug. Bingo!
Na de kassa sleepten we het watervat en de kleine plantjes mee naar de auto. Na enig passen en meten en verbouwen in de auto, paste alles er gelukkig in. Eenmaal thuis, de kids het gevaarte naar boven laten sjouwen, want mama wilde nog iets anders doen, en in de vakantie doen ze toch niet zo heel veel. Dus aan de slag kinders :)
De kleinste mocht mama helpen met aarde in de bakken te doen voor de groente plantjes. Er werd gretig geschept, uit zakken cocosaarde en uit de gemeentetuin voor het nodig zanderige gedeelte. Terwijl de twee grote jongens boven op het balkon de waterton netjes op hun plek mochten zetten. Dikke pret voor de kids, die hun ogen uitkeken dat mams weer eens iets in haar hoofd had en het dan ook gewoon maar deed.
En intussen staat de waterton, aangesloten op de regenafvoer, op het balkon. Ernaast staan keurig twee plantenbakken met de preitjes, bietjes, venkeltjes en bloemkooltjes.... en nu maar wachten... op de regen die de ton vult, en de groei van de plantjes tot volwaardige groenten... wat ons nu rest is dus geduld, liefde en toewijding :)
Ik kan niet wachten tot volgend jaar, dan ga ik het grooooots aanpakken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten