2013-06-24

Inspiratie...

Soms zie je iets en blijft het hangen in je achterhoofd. En dan een paar maanden later zie je het weer en denk je weer: wat ontzettend leuk om te doen! Plots zie je dan ook de mogelijkheden, en zie je dat het helemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn, of dat je alle materialen voor handen hebt. Zo ook met de bloemenmandala's die ik zag vandaag bij Danmala op facebook. Ik keek nog eens in mijn tuin en ja hoor!!! Genoeg te vinden, en dus vandaag mijn eigen eerste bloemenmandala gemaakt. Een kleintje, zomaar op ons parkeerterreintje voor het huis.

 
Intussen is het weggeblazen door de wind, iets wat er bij hoort als je deze dingen buiten maakt. Niet erg want het gaat om dat je ervan geniet om het te doen tenslotte, en niet om dingen te bewaren ;) alhoewel de foto ook een manier van bewaren is natuurlijk!
 
In deze bloemen mandala zit Vingerhoedskruid, Geitenbaard en blad van de Annabelle Hortensia. En ja, allemaal uit eigen tuin ;) dus ik hoefde niet ver te zoeken!!

2013-06-23

Princess of light

 
I am the princess of the light
I am love and I am creation
I balance sexuality with tenderness
Open up with shyness
I create from the third eye
my inspirations are never far away
I am the mother of earth and a child of the sun
 
I am
Everything
and nothing
 
I am
Love

2013-06-22

Groen!!

Dol ben ik op groen!! En dat is te zien ook, want in mijn tuin is groen de basis. Niet de bestrating maar de bomen waren het eerste waar ik aan dacht toen we onze tuin zo'n 6 jaar geleden opnieuw lieten inrichten. En ja, ze staan er nog ieder jaar prachtig bij, onze dakplatanen, leikersen en leilindes, het is er heerlijk toeven, vooral als het zonnetje te fel wordt ;)

 

ps. deze foto is vanuit het huis genomen en de witte bloemetjes op de voorgrond zijn van de koriander die ik na dat ze door de wind plat waren geblazen in vaasjes voor het raam heb gezet.

2013-06-21

Creativiteit

Bij vlagen heb ik er erge last van, creativiteitsaanvallen. Dan moet en zal ik iets gaan maken, maakt niet uit wat! Meestal in periodes dat ik het even wat rustiger heb met werk en in huis enzo, dan barst het los. Ik moet iets doen. Soms zo erg dat ik gewoon maar wat doe, omdat ik helemaal geen inspiratie heb en toch die druk voel om iets te maken.

Zo heb ik dus afgelopen week twee pendels gemaakt, een nieuwe stempel uitgesneden uit linoleum en een zielstekening voor mezelf gemaakt in ingeschilderd. Waar komt die drang om te maken toch vandaan, en waarom komt dat altijd op de momenten dat je je wellicht 'verveelt' met het dagelijkse gewone...

Natuurlijk krijg ik veel inspiratie en zie ik veel voorbeelden van geweldige creaties van anderen die zo op het internet voorbij schuiven als ik 's avonds even lekker zit te surfen op het net. Maar dat was er vroeger (lees zo'n 20 jaar geleden) niet en toen had ik ook al van die aanvallen. Dus het kan niet liggen aan het feit dat we zo veel mooie inspiraties van buitenaf krijgen.

Waarom dan wel?

Omdat de mens een scheppend wezen is. het ligt in onze aard om te scheppen, te creëren, te maken. Het werken met onze handen, onze geest, het bedenken van oplossingen, het versieren van huis, tuin of auto, het samenstellen van nieuwe zaken, het zit ons niet in het bloed, maar in de spirit! We maken de wereld om ons heen, zetten het naar onze hand en passen hem aan, naar onze wensen.

Het scheppen is onze goddelijke aard die naar boven komt drijven. Het uit zich op vele wijzen en iedereen ervaart het op zijn eigen manier. Maar het scheppende vermogen, de creativiteit, zit in ons allemaal, zie het als het contact met je goddelijke zelf die je aanzet tot het creëren, en hoe dichter je bij die vonk komt, hoe sterker die drang kan zijn, en zich uit in een enorme diversiteit.



2013-06-20

Bewust van mijn eigen gedachten

Zoals jullie weten ben ik bezig om mijn eetpatroon te veranderen, en tot nu toe gaat het heel erg goed. Ik heb wel gemerkt dat het niet alleen het eten is, maar ook mijn oude houding tegenover het lichaam en het eten die ik moet veranderen. Zo heb ik een aantal valkuilen waar ik mij de afgelopen periode weer even bewust van ben geworden.

Stel, je hebt iets gegeten dat eigenlijk niet past in je nieuwe eetpatroon. En nu heb je er spijt van eigenlijk, maar ook ben je boos op jezelf. Je zegt dan al bijna: zie je wel, ik kan het niet! En de weegschaal is natuurlijk ook keihard de volgende ochtend. Wel je hebt de keuze nu, mijn oude patroon was er eentje van: laat ook allemaal maar, ik kap ermee! Nu denk ik (althans daar zet ik mij zelf toe aan) vandaag is gewoon weer een volgende dag. Iedereen schommelt in gewicht, we zijn geen dag het zelfde. Som ben je iets zwaarder, soms iets lichter. Als ik mij houdt aan mijn gewone eetpatroon (het nieuwe dus wel he ;) dat jullie dat begrijpen) dan zal het er gewoon weer afgaan, en kom ik steeds dichter bij mijn streefgewicht.

Dit is bij mij echt een grote stap hoor!!! Eentje die je niet mag onderschatten. Het "weten" dat je gewoon weer terug kunt vallen op het nieuwe eetpatroon en dat dan die éne of paar dagen dat het niet zo goed ging, gewoon weer voorbij zijn en je weer normaal eet. En dat je dan ook nog eens kunt afvallen ook in die periode.

Het is soms dat kleine stemmetje wel, die zegt, wat kan het jou nog allemaal schelen, eet gewoon die lekkere.... het is als het ware je eigen saboteur, die je dit laat doen. Goed, ik heb je door, je mag het proberen, maar ik ben sterker dan dat.

2013-06-14

Godin Cura

De Godin Cura, een tijdje geleden schreef ik al een stukje over haar, en het heeft lang geduurd, maar de aquarel is er dan eindelijk ook. Ik had moeite met haar, vond het niet eenvoudig om een pakkende tekening/schildering te maken. Maar nu dan eindelijk klaar:

2013-06-09

Water en de kracht van woorden en gedachten

Al enige tijd geleden kwam het onderzoek van Masaru Emoto naar buiten, waarin hij met behulp van foto's de verbijsterende wereld van het water aan ons liet zien. De meesten van jullie zullen ze al wel eens gezien hebben, die prachtige foto's van ijskristallen in allerlei vormen en maten. Met zijn onderzoek toonde Emoto aan dat water geheugen heeft en dat het reageert op onze gedachten en woorden, muziek en schrift, vervuiling en gebeden. Alles wat wij doen brengt een reactie in het water om ons heen teweeg.



In zijn voorbeelden wat muziek deed bijvoorbeeld, gebruikte hij klassieke muziek, heavy metal, popmuziek en nog meer verschillende soorten muziek in beeld via de waterkristallen. Ook verschillende woorden hadden hun invloed op het water. Hoe hij dat deed? Hij liet het water muziek horen en vroor het dan in, of hij plakte een sticker met het woord op een flesje, liet het even inwerken en vroor het daarna in. Tijdens het bevriezen vormde het water zijn kristallen die hij met een microscoop fotografeerde.

Hier wat voorbeelden ervan:

Zoals je ziet, zijn het nogal verschillende kristallen die kunnen ontstaan. Wat kunnen wij hier nu zelf mee, met dit onderzoek?

Wel het leukste is om zelf op ontdekking te gaan, dat heb ik thuis ook gedaan. Met de kinderen, maar ook voor mezelf. Als je bedenkt dat je zelf voor 60% uit water bestaat en dat je dus dat kunt beïnvloeden, dan kun je zelf al wel bedenken wat woorden op jou en op jouw lichaam voor kracht uit kunnen oefenen! Je gedachten, de muziek waar je naar luistert, de programma's die je op tv bekijkt, alles en dan ook echt alles waar je mee in aanraking komt oefent invloed uit op jouw persoonlijke water, en daarmee dus ook op jouw lichaam en uiteindelijk ook op jouw geest en denken!

Zelf heb ik met de kinderen het Rijs-experiment gedaan, om te zien wat nare woorden of goede woorden met iets of iemand kunnen doen. De test is vrij simpel, je kookt wat rijst, en doet het in drie afgesloten bakjes. Op een van de bakjes schrijf je lieve woorden als: ik hou van jou, je bent lief, dank je wel. Op het volgende bakje schrijf je woorden als: ik haat je, ik heb een hekel aan je, je bent stom enz. De derde blijft blanco, als controle bakje. Hier gebeurt niets mee verder, het is er simpel om te zien wat er gebeurt als je niets van dit al doet.

Tegen het lieve bakje zeg je lieve woordjes en het stomme bakje scheld je vooral uit (de kinderen vinden dat ook prachtig overigens dat het daar mag). Na verloop van tijd, ga je verschillen zien tussen de bakjes. Het stoute bakje krijgt schimmel en wordt rood en zwart van kleur. Het lieve bakje wordt gelig en met het blanco bakje gebeurt er eigenlijk niets.


Het toont in ieder geval aan, dat het gebruik van negatief geladen woorden iets ernstigs met de rijst doet! Maar nu even naar de praktische kant terug, wat kunnen we hier mee? Eigenlijk is dat heel simpel. Gebruik de positieve woorden en gedachten die we hebben en maak het mooi! Wist je dat het water ook anders smaakt als je het met woorden positief beïnvloed? Probeer het eens! Schrijf op een fles met een stift "Ik hou van jou" of "dank je wel" of "lief water" en ik verzeker je het water zal beter smaken en het zal je een beter gevoel geven. Ook hiermee kun je experimenteren, probeer een aantal verschillende flessen water met verschillende teksten en proef na een paar uur welke het lekkerste smaakt. Ik zelf vond het Dank je wel en ik hou van jou het beste smaken. Dit staat nu dan ook op al mijn flessen water!

Het maakt je koelkast vrolijker en jou gezonder. Doe het zelf ook maar eens, en proef de verschillen.


2013-06-03

Kringgesprekken

Tijdens meerdere zielsreizen van de laatste tijd, komt het buiten zijn op een mooie manier naar me toe. Tijdens de laatste reis werd het mij ook expliciet gezegd. In de toekomst, zullen we meer en meer weer naar buiten gaan, buiten leven, en buiten ook les krijgen.

Niet meer in school- of kerkbanken, maar op bijvoorbeeld grote keien in een mooie kring onder de bomen, dat is een plaats waar je fijn met elkaar kunt praten en les kunt geven of krijgen van elkaar. Keien die opgesteld staan in een cirkel, een cirkel van eenheid. Geen hierarchie, want iedereen is gelijk tenslotte.

Wat waren we afgedwaald van deze kern van zijn, de eenheid, gelijkheid. Nog altijd worden de kinderen in onze scholen in een dualistische wijze opgesteld. De leerlingen aan de ene kant en de onderwijskundige aan de andere kant. Maar ook is er steeds vaker het kringgesprek gelukkig. Een kring is tenslotte samen een eenheid vormen, samen met de juf.

Nu nog naar buiten! Want juist buiten, in de open lucht of onder een boom, is het perfect om met elkaar een kring te vormen en met elkaar te spreken. Jezus deed het toch ook, buiten met zijn volgelingen sprak hij over hoe hij over de dingen dacht. Hij voelde zich niet verheven, hij voelde zich gelijkwaardig aan de anderen. Hoe anders is dat in onze kerken van nu ook. Waar een dominee hoog boven het publiek staat op een kansel. Het is niet verwonderlijk dat deze positie steeds meer in het gedrang komt. De mensen pikken het niet langer dat iemand zich hoger zet dan de ander. Meer en meer zien de mensen in dat iedereen gelijk is, gelijkwaardig aan de ander. Het zou de kerk goed doen om haar gebouwen te wijzigen in ronde gebouwen, zodat de spreker in het midden kan staan en na het spreken weer in de kring plaats neemt. Zoals het hoort, als deel van de gemeenschap. Nog mooier zou zijn als er na afloop van een preek ook vragen gesteld zouden kunnen worden, zoals dat ook bij Jezus gebeurde. Wat zou dat een verandering teweeg gaan brengen!!


Tijdens mijn laatste zielsreis kreeg ik dit beeld, van een kring van stenen in de open lucht. Er waren nog geen mensen, maar het zou niet lang meer duren voordat een grote kring van mensen, van alle leeftijden, bij elkaar zou gaan komen, pratend over onderwerpen die ons allemaal aangaan. Kinderen, ouderen, jongeren, volwassenen, iedereen met zijn eigen natuurlijke kennis, wijsheid of levenswijsheid. Ook de kinderen hebben een verrassende blik op ons leven, het kan geen kwaad om ook naar hen te luisteren.

Ik besef wel dat dit een utopie is, een beeld zoals we het in de hemel zien, maar waarom niet op aarde? Waarom willen we zo krampachtig vasthouden aan hierarchie, aan macht en controle, zou het voor de verandering niet eens heel verfrissend zijn om ook de meningen van anderen te horen? Wie weet wat voor een prachtige oplossingen zij aan kunnen dragen!

2013-06-02