Het is nog maar een beginnetje, maar ons pruimenboompje staat in ieder geval in de grond in de moestuin. Intussen maak ik zo langzamerhand kennis met de buurtjes op het land, die allemaal heel spontaan en enthousiast van alles vertellen over hun landje en hoe zij er mee omgaan. Leuk om al die verhalen te horen, ze hebben veel kennis en geven mij ook weer veel inspiratie. Tips en trucjes zijn altijd makkelijk als je net met iets begint en nog niet goed weet hoe het aan te pakken.
Zo hebben mijn zoon en ik vorige week het eerste stuk omgespit, iets wat kennelijk nog niet eerder gedaan was, want de kleilaag was behoorlijk stevig. Met dank aan de tips over hoe je dan het beste kunt spitten, dat hielp echt en scheelde veel rugpijn! We hebben de nog aanwezige tegels ook even naast elkaar gelegd, zodat het een mini terras vormt nu, de moeite waard om uit te bouwen, want even zitten is natuurlijk ook wel fijn om te doen zo tussendoor.
Belangrijkste wat ik echt nodig heb is wel een schuurtje, want iedere keer met de fiets alle harken, scheppen en spitmaterialen meenemen, dat is niet handig heb ik gemerkt. Het kan wel, en het lukt wel, maar toch.
Nu ben ik thuis aan het bedenken wat er allemaal in mag komen dit jaar, waar en in welke volgorde, wanneer zaai je wat hoe hoog wordt het, wat doe je vooraan en wat achteraan. Een hele puzzel nog dus!! Maar wel leuk :D Ik heb er ongelofelijk veel zin in, en zit met smart te wachten tot deze koude periode van vorst en sneeuw eindelijk voorbij is en ik aan de slag kan!!! Laat de lente nu maar komen :)
