Les geven hier en hiernaast

Les geven, ja, dat doe ik wel tijdens de workshops, en steeds meer besef en voel ik ook dat niet alleen de mensen die bij mij zijn op dat moment les krijgen. In de wereld naast de onze, ook wel gene zijde of het hiernamaals genoemd, wordt net zo goed les gegeven. Het is een hele gerust stelling wel, dat we nooit uitgeleerd zijn en dat er aan de andere kant evengoed dingen geleerd worden nog. Het maakt ons allemaal wat menselijker vind je ook niet?

Gisteren was er bij mij thuis de workshop Channelen. Het channelen via schrift, via beweging (healing) en spreken. We waren met een klein groepje en eigenlijk vond ik dat wel fijn, want channelen is vooral jezelf afstemmen op je gids of op de ziel die via jou wil spreken of werken. En toch was het nog heel druk bij ons en rondom ons. Zoveel zielen die toekeken, een aantal voor wie het de eerste keer was dat ze dit bij hun medium mochten proberen. En ja, ik noem hen allemaal een medium, want het doorgeven van kennis en of boodschappen is medium werk, je bent dan tenslotte een kanaal via welke de andere wereld werkt.

 



Alle begin is moeilijk, en de een pakt het makkelijker op dan de ander, maar allemaal hebben ze wel iets doorgekregen. Het grootste obstakel daarin is vaak vertrouwen. Het vertrouwen in je gids, het vertrouwen in jezelf, dat je fantasie niet aan het werk is enzovoort. Vertrouwen is denk ik het moeilijkste in ons mensen om dat te winnen. Aan de andere zijde zijn evengoed wel obstakels, zoals het winnen van ons vertrouwen, het goed genoeg door kunnen duwen om de teksten door te geven zonder de mens eronder te drukken of te benauwen. Van alle kanten wordt er geholpen om iedereen de kans te geven om het te ervaren.

Ik werd me sterk bewust dat ik zelf al een hele tijd channel, en vaak zonder het bewust te zijn, en dat ik dat channelen met een schijnbaar gemak doe. Maar ook ik heb in het begin getwijfeld, ook ik had moeite om mijn gevoel hierin te vertrouwen, was het geen fantasie wat ik doorgaf? Les geven is dan weer een stukje verder gaan, want dan geef je ook de andere het vertrouwen dat je zelf hebt moeten leren. Een mooie taak wel, en eentje die ik ook vanaf de andere kant heb moeten leren, net als de zielen die gistseren bij ons waren. Ze hebben het er nu nog over ;) en wij ook.

Contact met dieren

Je hoort het zo vaak van anderen, dat mensen contact hebben met dieren en kunnen voelen hoe het met ze is en met hen communiceren. Ik vond het altijd mooi om te lezen of te horen van anderen, maar dacht er nooit over na verder of ik dat ook kon. Ik hou van dieren, maar ik ben iemand die geen dieren in huis wil, vooral vanwege mijn allergieën. Toch kan ik ze aanhalen en ze knuffelen en van ze genieten bij momenten.

Zo ook toen ik afgelopen week bij iemand was met een prachtige mooie hond. Normaal gesproken komt hij even bij me snuffelen en laat me verder links liggen. Deze keer was het anders. Ik had hem al een tijdje niet gezien, maar nu kwam hij bij me en bleef naar me toe komen. Ik haal hem altijd aan, dus dat was niet iets bijzonders voor hem of voor mij, maar deze keer kwam hij met zijn speeltje naar me toe en even later bleef hij bij me terwijl ik hem aanhaalde. Hij hief zijn poot op en zo vraag ik plots aan zijn baasje of hij soms last had van zijn pootje, want overduidelijk liet hij me dat zien en weten. En ja inderdaad hij had al een tijdje last van een van zijn kussentjes onder zijn pootjes. Ik voelde de Reiki al stromen via mijn handen nog voor ze me het antwoord gaf en het lieve dier ging aan mijn voeten liggen met zijn pootje omhoog. Het was voor mij een plotseling besef dat hij mij zelf had verteld dat hij daar last had en dat hij wel wat Reiki kon gebruiken. Hoe mooi hoe dieren dit zelf aanvoelen en er om durven vragen, zonder dat iemand dat verder door heeft. En hoe geweldig dat ik hem dat mocht geven, het maakt je zo dankbaar.

Hij heeft werkelijk ruim 10 minuten aan mijn voeten gelegen in totale overgave, zijn buik omhoog en zijn pootje in mijn hand, en allebei hebben we ervan genoten ;)

 

Fijne dierendag allemaal <3 p=""> 

Herfst

Waar kun je in de herfst nu beter zijn dan in het bos? Juist ja, en daar was ik vandaag dus ook even. Even met de voetjes op de vloer, de zuivere lucht opsnuiven, de bomen knuffelen.

Nog beter is het om daar ook lekker even met blote voeten te lopen. En ook dat deden we dus. Niet allemaal, want sommigen zien het niet zitten, maar ik en de kinderen dus wel. Dus schoenen uit en voetjes op de vloer.

Mens wat een energie kregen we daarvan, en wat voelde de grond toch zacht aan!! Alsof het bos ons omhelsde met alle liefde en energie die het ons geven kon. We liepen over de zandpaden, het mos, de dennennaalden (die heus werkelijk waar zacht aanvoelden) en de beukennootjes (iets minder lieflijk onder je voeten). Ook op de grote wortels van de enorme bomen liepen we, en de energie stroomde naar binnen!

Koud? Nee, koud was het niet. Je voeten worden extra geprikkeld en voelen juist heel warm aan na een korte tijd lopen, dus nee, koud was het niet. En nu nog steeds gloeien mijn voeten ;).

Late zomer in de moestuin

Het is alweer voorbij half september en morgen is de het alweer herfst! We hebben het intussen al wel gemerkt aan het weer en de korter wordende dagen. Ook in de tuin is het heel duidelijk dat de zomer voorbij is en veel planten zijn al weer verdwenen of aan het uitbloeien, omgewaaid en uitgeput. Ik heb wat mooie foto's nog gemaakt afgelopen week, zodat ook jullie mee kunnen kijken in mijn tuintje.

Pompoenen

Even wat inspiratie met pompoenen. Ik heb zoveel pompoentjes op het landje gekweekt en kreeg zo maar wat leuke ideeen van anderen in de schoot geworpen!

Daarom nu wat inspiratie plaatjes van pompoenen

 

 

 

 

Impressie van mijn vakantie

Ik prijs mij gelukkig dat ik een aantal heerlijke dagen in Oostenrijk heb doorgebracht met mijn gezin. Zalig om er even zo tussenuit te zijn. En ook al kwamen we eerder terug vanwege het regenachtige weer in de tweede week, de eerste week was weer fantastisch! De bergen, de natuur,  de vergezichten, het actieve, het lekkere eten, alles was super. Natuurlijk heb ik wat mooie foto's gemaakt, al heb ik niet alles kunnen fotograferen. Dat wat het meeste indruk op mij heeft gemaakt, namelijk het zien van twee adelaars hoog boven de lift toen we de berg opgingen, heb ik helaas niet vast kunnen leggen. Dat was waarschijnlijk ook niet de bedoeling dacht ik later. Genieten van het moment, dat is waar het om gaat in het leven tenslotte.

Maar nu de foto's!! Het zijn gewoon wat mooie plaatjes om je een indruk te geven van onze vakantie, wellicht ook een beetje reclame voor dit mooie land ;)

 Obir druipsteengrotten

 

Granatium waar je zelf granaten mag delven uit de rotsen

Maltshachersee in de avond

 

 Drielandenpunt Oostenrijk, Italië en Slovenië 

Uitzicht vanuit een lift

Portaal in een dorpje

Mooi licht in een kerk

 

Typisch Oostenrijkse decoratie

Op blote voeten wandelen  

De Tscheppaschlucht

Groepsmeditatie voor Japan

Gisteren avond hebben we met een groep gemediteerd en onze energie vol van liefde, licht en healing naar Japan en de Japanse wateren gezonden. Het was een prachtige meditatie en we zagen veel gebeuren met het licht dat vanuit de bron ons ondersteunde.

Het samenbundelen van onze krachten op afstand was voelbaar en hoe gek het ook klinkt, we waren samen, ondanks dat we fysiek elkaar niet ontmoetten op dat moment. Intentie en focus zijn zo veel malen belangrijker dan dat!

Ik zag de anderen in prachtige mantels gemaakt van sterren, we omringden de aarde met onze handen naar voren, het licht dat via ons naar de aarde en met name naar Japan en Alaska werd gezonden, wetende dat heel de wereld daar van zou profiteren, energie kent namelijk geen grenzen.

De meditatie en focus was vol van liefde, eenheid, samenwerking, en voelde alsof we elkaar al jaren kenden, ook al maakte ik op dat moment met de meesten voor het eerst kennis. Onze zielen bleken daar geen last van te hebben, die kenden elkaar wel.

Dankbaar voor dit mooie werk dat we samen mogen doen vanaf onze bescheiden plekje op aarde, ons weer ondersteund voelen door het grote geheel van liefde. Vanuit onze harten in samenspraak met het goddelijke dat ons altijd omringt werken we mee aan de veranderingen die plaats mogen gaan vinden op en in onze wereld.

Voor Japan wensten wij dat de betrokkenen een snelle oplossing kunnen vinden voor de problemen bij de kerncentrale van Fukushima, waar nog iedere dag tonnen radio-actief water de zee in stroomt, en waar al 40 % van de vissen en het waterleven kapot is gegaan. Wij vroegen om heling van alle mensen, dieren, bomen en al het levende in Japan, het versnellen van de nodige natuurlijke processen om de  balans te herstellen.

Vrijdag zullen we onze meditatie herhalen in groepsverband, wil je ook meedoen? Vraag gerust om aansluiting, zodat we dat kunnen regelen, dit kan via een berichtje hieronder of via facebook.