Pacha Mama Weirach

Pacha Mama, Moeder Aarde,
Pacha Mama Weirach, Wind van Moeder Aarde

Zaterdag had ik een workshop bij Don Alejandro en Dona Santussa over de winden van de wereld. Slechte winden, goede winden, winden met kracht, spirituele winden, winden die ontwrichten en winden die de regenboog brengen en ons verder helpen op ons pad, goede winden, beschermende winden...

Wind!

Mijn element, het element dat het sterkste in mij is vertegenwoordigd. Een aantal maanden geleden maakte ik dan ook deze schildering, waarin ik nu zie dat ik vooral mijzelf heb geschilderd.

De kleur van dit element is geel, en het draaiende in mijn handen symboliseert de winden waarmee ik werk. In de lessen van Don Alejandro hebben we ook een prachtige healing met de winden van de wereld geleerd, de winden van onze werelden, de onderwereld, middenwereld en bovenwereld. Ik heb deze zomer enkele malen al mogen ontdekken hoe krachtig een mens kan zijn in het oproepen van dit element, verrassend en betoverend om die krachten te voelen en te ervaren. Nu nog mooier om er handvaten mee te hebben gekregen en ze ook daadwerkelijk in een healing te gebruiken. 

Daarom dat er ook hartjes uit mijn wind komen, ik werk er mee met liefde met mijn volle aandacht, ik kan er liefde mee verzenden en geven. Het paarse is de healing, de lavendel het kalmerende en rustgevende. Staand op deze aarde en toch ook verbonden met de bovenwereld. Wat mooi toch weer, hoe je na een aantal maanden ziet wat je nu eigenlijk hebt geschilderd.

Mama Sirena

Als ze spreekt, gaat haar stem als een zacht zucht over het water, een octaaf hoger dan ons gehoor kan ontvangen, maar de vibratie is er, komt zachtjes bij ons binnen.

Haar stem komt van de Pleiaden, van lang geleden, haar herinneringen aan onze geliefde aarde, zoals ze vroeger was, zoals ze nog is, en zoals ze altijd zal zijn.

Haar zachte stem bereikt ons via ons hart, als we luisteren naar onze gevoelens, onze emoties en ons lichaam wat grotendeels uit water bestaat.

Haar stem bereikt ons in onze dromen en onze mijmeringen, op onbewaakte schijnbaar onbewuste momenten.

Speels is haar stem als ze met de dolfijnen speelt.
Zoet zacht zangerig is haar stem als ze met de zeemeerminnen zingt.
Zij spreekt de oude wijsheid van onze voorouders van de Pleiaden, de kennis die is opgeslagen in al het water maakt zij tot een stem die ons raken kan.

Mama Sirena, Mama Sirena, Moeder Sirene, Stem van het water, schenk ons uw wijsheid, uw licht en liefde, opdat wij kunnen ervaren en kunnen voelen. Opdat wij onze oude kennis van lang vervlogen tijden weer terug zullen vinden. En laat uw stem ons leiden op deze weg.

Toon ons uw parel van wijsheid, die wij mogen aanraken, zodat wij ons die kennis zullen herinneren...

Zing ons toe moeder Sirena, spreek tot ons in onze dromen en mijmeringen. Uw liederen zullen ons verheffen en vervullen van liefde voor onze planeet, onze moeder aarde en al het leven erin en erop.

Bijencirkel

Ik heb al een aantal graancirkels bezocht in mijn leven, en deze keer waren er weer twee cirkels gevonden vlakbij Hoeven in Brabant, maar deze keer waren daar een mais cirkel en een cirkel in mosterdzaad. Vooral de laatste trok mij zeer en dus ben ik maandag  de 15e september daar naar toe gereden.

Deze beelden had ik gezien van Robbert ten Broeke:

Eerst bezochten we de mais-cirkel. Een hele beleving om door het hoge mais te lopen en via linten begeleid te worden naar de plek, die je zonder linten echt niet zou vinden, tenzij je zoals Robert zeer goed begeleid wordt, want vanaf de buitenkant van het veld is niets te zien. Een jungle in ons kikkerlandje zou je kunnen zeggen. De energie was al een beetje uitgewerkt zo leek het, want de pendel gaf niet veel aan. Behalve in het centrum, waar het niet plat was, want daar was de energie hoger dan in het hoefijzer. Een aparte gewaarwording. Toch vonden we hier niet onze rust, en dus zijn we al snel weer uit de mais cirkel vertrokken. Op naar ons doel, de gele cirkel in het mosterdveld.

Zoals je hier ziet, kun je vanaf de buitenkant van het veld totaal niet zien dat hier een cirkel is gemaakt, de bloemetjes verbloemen alles! Dus wederom waren we blij dat de cirkel werd begeleid door een lint en natuurlijk hebben we ook de donatiebox een beetje aangevuld. 

De cirkel in lopende werden we welkom geheten door een enorm gezoem, alsof we een bijenkorf in liepen. Honderden bijen zwermden over de bloemen van het veld. Het was absoluut niet eng, want ze kwamen duidelijk alleen maar voor de bloemen. Het was warm, het rook zalig en hier, ja hier vonden we wel onze rust. Hier hebben we wel even in de cirkel gelegen, dicht bij het centrum. Genietend van de kleuren, de geuren en het geluid. Ik vond deze cirkel heel mooi en schoon, rustgevend, energie schenkend. Echt een aanrader om te beleven. De contouren van de cirkel waren van binnen uit wel te zien, maar de totale vorm kon je vanaf de grond niet waarnemen. Gewoon ervaren was het motto en dat hebben we dus gedaan! Prachtig, echt een aanrader!

Hier nog wat foto's van deze fijne cirkel in Hoeven:

Zwarte Panter

Ik weet ik heb al eerder over dit prachtige dier geschreven, dat in mijn visioen kwam en mij overdonderde. Het was nog niet alles, kort geleden kwam de zwarte panter mij bezoeken in mijn droom. Sierlijk, krachtig, vrouwelijk, en duidelijk haar weg wetend al was ze wel alleen, maar dat was ook onderdeel van haar kracht.

De symboliek van de panter ben ik eens op gaan zoeken...

Op de site van Tom Westeneng vond ik het volgende:

Zwarte panter (Panthera onca)
In de westerse samenleving staat de zwarte panter symbool voor gevaar en macht opeisen.
Bij de Maya's was zwarte panter omgeven door vlammen. Dit was het symbool van de vuurbrenger, het heilige vuur.

Omdat ik bezig ben met het oude inca-pad, waar de poema als symbolisch dier heel belangrijk is, zet ik de symboliek van dit dier er even bij. Voor mij is namelijk de zwarte panter degene die mij op dit pad plaatste van de Inca en dus relevant.

Poema (Puma concolor)
Voor de Inca's stond de poema symbool voor heilig, harmonie van lichaam, geest en ziel.
Algemeen staat de poema symbool voor exclusief, wilde schoonheid en vrouwelijke kracht.

Ik moet eerlijk zeggen, dat dit precies is wat ik voelde bij de zwarte panter in zowel mijn visioen als in mijn droom.

Wat ik op www.frederike.eu las was wel wat ik voelde bij deze machtige totem:

Van alle panters is de zwarte panter vermoedelijk het mystiekst. Hij is een symbool van het vrouwelijke, de donkere moeder, afnemende maan; van het leven en de krachten der nacht; van op aarde gemanifesteerde vrouwelijke energieën. Vaak dient hij als symbool van duisternis en dood en de daaropvolgende wedergeboorte. Binnen de mensheid bestaat nog steeds een primitieve angst voor duisternis en dood. De zwarte panter helpt ons deze levensaspecten en de erin besloten krachten te begrijpen. Door ze onder ogen te zien, bevrijden we ons van deze angsten en leren we hun krachten te benutten. In China kende men vijf mythische katten, die soms als tijgers of luipaarden werden afgebeeld. Daarvan heerst de zwarte kat in het noorden; zijn seizoen van macht is de winter en water is zijn element. Water is het element van het vrouwelijke. De zwarte 'kat' is zodoende een totem van grotere assertie van het vrouwelijke in al haar aspecten: kind, maagd, verleidster, moeder, krijgster, zieneres, oude, wijze vrouw. De zwarte panter als totem laat onze innerlijke hartstochten oplaaien. Dit kan zich uiten in ongebreidelde expressies van lagere krachten en instincten.

De panter symboliseert daarnaast bewustwording van de queeste van de held. Alle Griekse helden werden geboren uit de vereniging van een god en een sterfelijke moeder - de verbinding van het grote vuur en het grote vrouwelijke. De helden droegen aldus zaadjes van de goddelijke kracht in zich, die hen er uiteindelijk toe zou aanzetten tot voorbij de normale grenzen en beperkingen te streven - op te klimmen naar nieuwe niveaus van ontwikkeling en zuivering. De heldensagen vertellen ons dat ongeacht hoe diep we 'gezonken' zijn - of het nu door eigen toedoen is gebeurd of door krachten buiten ons veroorzaakt - altijd de belofte gloort dat het licht en de liefde ons er weer bovenop zullen helpen. Met de komst van de panter in ons leven beginnen we aan het pad dat ons terugleidt.


Wat een mooie teksten toch! Voor mij heel herkenbaar, misschien voor jou ook. Geen gemakkelijke weg, wel een prachtige krachtige weg, vanuit je eigen zijn en kracht. Terug naar huis, zoals ik al voelde tijdens de eerste kennismaking met "mijn"zwarte panter...

Inca verhalen

Afgelopen weekend was ik in Gorinchem aanwezig bij de Chaka workshop van Don Alejandro en Dona Marquessa uit Peru. Zij werden vergezeld door Peter en Alice die voor ons de vertaling deden en die hen begeleidden op hun reis door Nederland. En wat een prachtig weekend is het geworden. Had ik na de eerste dag nog wat  moeite met al de zoals ik het noem poespas, kwam mijn gids na de tweede avond vertellen dat ik daar gewoon doorheen moest zien en de kennis en waarde ervan mocht gaan zien. En ja, ik heb het over me heen laten komen, heb me enorm verheugd in het feit dat de Inca's het fysieke met het spirituele verbonden, de kern komt in grote lijnen overeen met wat ik al wist en ik zag hier een stukje verdieping in komen die ik toch wel prettig vond (ondanks die poespas ;) ).

Op de laatste dag ging er voor mij het een en ander open, en niet zo een klein beetje ook. Het begon bij de ceremonie met het lucht element, het schoonmaken van mijn keelchakra. Ik had zelf ook al wel gezien dat daar nog wat gedaan kon worden, maar was dat eigenlijk vergeten, en had er verder geen aandacht aan geschonken meer. Tot zondag dan, want na de schoonmaak kwam er heel veel los. Een golf van emoties overstroomde mij en ik heb zitten huilen, tot mijn tranen weg waren. Dit had ik even niet verwacht, ik werd er heel stil van vanbinnen.


Ook tijdens de ceremonie die met het terughalen van de zielsdelen te maken had en waarbij het derde oog in contact komt met dat van de paco, in mijn geval met Don Alejandro, heb ik veel ervaren. Na de ceremonie kwam er een vloed golf aan zielsdelen (als ik zo maar mag noemen) terug in mijn hoofd en dreigde er een enorme hoofdpijn te ontstaan, niet wetend waar ze naar toe moesten al die zielsdelen. En dus heb ik ze zelf begeleid naar de plekken waar ik was geraakt in mijn leven. Naar de gebroken arm, de snee in mijn been, de wonden in mijn lichaam, mijn eeuwige blaasontstekingen, mijn angsten die ik mentaal heb gehad enzovoort. En langzaam aan veranderde de hoofdpijn in een gestage golfslag die mij keer op keer weer overspoelde als er weer een ander deel terug kwam. Ik werd geduwd door mijn gidsen om op mijn plek te blijven zitten en zodra Don Alejandro langsliep kwam er weer een golf over me heen. Ruim een half uur heb ik zo gezeten, misschien wel langer dat weet ik niet meer, want alle besef van tijd was weg. Zelden heeft een inwijding of anderszins energetische behandeling zo veel invloed op mij gehad als deze. En al was ik sceptisch, dat was wel weg na deze ervaring.

Ik denk nu ook terug aan een mooi weekend, met veel nieuwe lessen, inzichten en kennis. Niet alles kan en zal ik gaan gebruiken, en of ik er mee verder wil weet ik ook nog niet, ik wil het eerst laten bezinken en kijken waar ik naar toe geleid word van hier. Nu voelt het of ik weken op vakantie ben geweest en een nieuwe wereld heb ontdekt.

Groepsmeditatie voor Japan

Gisteren avond hebben we met een groep gemediteerd en onze energie vol van liefde, licht en healing naar Japan en de Japanse wateren gezonden. Het was een prachtige meditatie en we zagen veel gebeuren met het licht dat vanuit de bron ons ondersteunde.

Het samenbundelen van onze krachten op afstand was voelbaar en hoe gek het ook klinkt, we waren samen, ondanks dat we fysiek elkaar niet ontmoetten op dat moment. Intentie en focus zijn zo veel malen belangrijker dan dat!

Ik zag de anderen in prachtige mantels gemaakt van sterren, we omringden de aarde met onze handen naar voren, het licht dat via ons naar de aarde en met name naar Japan en Alaska werd gezonden, wetende dat heel de wereld daar van zou profiteren, energie kent namelijk geen grenzen.

De meditatie en focus was vol van liefde, eenheid, samenwerking, en voelde alsof we elkaar al jaren kenden, ook al maakte ik op dat moment met de meesten voor het eerst kennis. Onze zielen bleken daar geen last van te hebben, die kenden elkaar wel.

Dankbaar voor dit mooie werk dat we samen mogen doen vanaf onze bescheiden plekje op aarde, ons weer ondersteund voelen door het grote geheel van liefde. Vanuit onze harten in samenspraak met het goddelijke dat ons altijd omringt werken we mee aan de veranderingen die plaats mogen gaan vinden op en in onze wereld.

Voor Japan wensten wij dat de betrokkenen een snelle oplossing kunnen vinden voor de problemen bij de kerncentrale van Fukushima, waar nog iedere dag tonnen radio-actief water de zee in stroomt, en waar al 40 % van de vissen en het waterleven kapot is gegaan. Wij vroegen om heling van alle mensen, dieren, bomen en al het levende in Japan, het versnellen van de nodige natuurlijke processen om de  balans te herstellen.

Vrijdag zullen we onze meditatie herhalen in groepsverband, wil je ook meedoen? Vraag gerust om aansluiting, zodat we dat kunnen regelen, dit kan via een berichtje hieronder of via facebook.

Gezonde cosmetica

Ja, je houdt het niet voor mogelijk, maar in veel van onze dagelijks gebruikte creme's, deo, tanpasta, shampoo enz. zitten nogal eens stofjes die misschien wel helemaal niet zo gezond voor ons zijn als wij denken. Zo is er nogal wat te doen over de parabenen die in bijvoorbeeld creme's zitten en ook fluor in onze tandpasta is helemaal niet zo gezond voor ons. Twijfelachtig is of ze nu wel of niet schadelijk zijn. Mijn gevoel is: zolang er twijfels over zijn, niet gebruiken! Maar ja... dan moet je wel weten welke producten dan zonder die stofjes zijn gemaakt...

Nee, dat valt niet mee inderdaad. Alweer zoiets waar je dan de ingrediënten van moet gaan lezen (zonder leesbril in de winkel) en dan die kleine lettertjes, daar heb je ook niet altijd de tijd voor om dat uitgebreid te doen als je druk druk druk in de winkels loopt.

Nou, ik doe dat dus soms juist wel. Dan heb ik ineens het idee dat ik iets moet veranderen. Niet alles tegelijk, dan wordt je helemaal gek tenslotte, maar zo stapje voor stapje. En dus ben ik begonnen twee jaar geleden met de tandpasta. Ik wilde geen chemische fluor meer, na alle verhalen daar over. En dus gezocht naar een goed te vinden product dat fluorvrij is. En ja hoor gevonden! En gewoon in de winkel waar ik altijd mijn spullen koop. Mijn tandpasta is nu van Paradontax, de donkerblauwe met het mooie roze bloemetje erop. Wel even wennen aan de zoute smaak, maar verder heerlijk fris.

Ook de zonnebrand moest er vorig jaar aan geloven, ik wilde een biologische. Niet in mijn gewone winkel te vinden helaas. Dus naar de Tuinen van gegaan... en ja daar waren een aantal verschillende te koop. Na lang puzzelen er eentje uitgezocht en vorige zomer gebruikt. In Turkije, in Italië en op Corsica. Prima! Niemand is verbrand!!! Eigenlijk werkte deze beter dan de gewone die ik vroeger kocht. Goede keus geweest. Mijn merk is nu Lovea!!! Ook te koop bij de Etos kwam ik later achter. Overigens in Frankrijk is ie wel gewoon overal in elke super te koop, dus waarom hier nog niet? Tijd voor verandering dus.

En dan sinds kort was de deo aan de beurt. Ook zoiets wat je vaak gebruikt en waar een aantal geruchten en of angsten over waren dat deze wel eens de oorzaak van de vele borstkanker gevallen zou kunnen zijn. Niet bewezen overigens, maar hé, daar zorgt de industrie wel voor natuurlijk. Maar twijfels zijn er en dus ook daar weer eens gekeken naar een eenvoudig te verkrijgen, niet al te dure oplossing. Voorlopig denk ik die gevonden te hebben in Dove, met hun natural deo met dode zee mineralen. Ik had altijd een spray, maar omdat ik dat eigenlijk ook wel vervelend vond zo'n spuitbus (waar toch iets van drijfgassen in zit tenslotte) heb ik nu een roller genomen, die dan ook weer gerecycled kan worden bij het plastic!

Volgende stap zal de shampoo zijn vermoed ik en dan nog de schoonmaakmiddelen in huis... altijd wel weer iets om onder de loep te nemen. 

Manta

manta

onderwater engel

zwevende soepele gratie

snelheid in eenvoudige beweging

 

adembenemend

 

 

 

Afgelopen week was ik voor het eerst van mijn leven in Egypte in een prachtig en luxe resort. Wat een cadeau om te krijgen! En nog mooier, er was een prachtig rif direct voor het hotel, waar we iedere dag met onze snorkels een kijkje namen om het prachtige onderwater leven te bewonderen. En wat was dat indrukwekkend. Alsof we rondzwommen in een mega groot aquarium! En als klap op de vuurpijl, zagen we op de laatste dag dat we hier waren een prachtige manta zo'n vijf a tien meter onder ons door zwemmen (afstanden zijn onderwater niet te schatten hier). De souplesse waarmee deze enorme manta haar vleugels (vinnen kun je het niet eens noemen) bewoog en bijna roerloos voortbewoog met een krachtige snelheid die we als zwemmers niet konden evenaren. Prachtig, geweldig, uniek... geen woorden genoeg om het gevoel te uiten bij het zien van deze schoonheid van het onderwaterleven.

12-12-12 poort van licht

De laatste datum met drie maal een het zelfde getal komt er al snel aan. Woensdag is het zover! Jaren lang heeft iedereen me gek gemaakt met al die poorten en nooit begreep ik het, en eigenlijk om heel eerlijk te zijn, nu ook niet. Maar... bijzonder is deze datum wel, het is tenslotte de laatste keer dat we zo'n datum meemaken waarin drie maal het zelfde getal voorkomt. Het mooie is dat het niet alleen 12-12-12 is, maar als je de data optelt is het tegelijk ook 3-3-3 en dat is weer samen 9 ofwel volmaaktheid. Dat maakt de datum in ieder geval al heel bijzonder, en ik kan me zo voorstellen dat er heel wat stelletjes zullen willen trouwen op die dag.

Maar nu mijn nieuwe verhaal over deze datum. Zoals je daarnet al hebt kunnen lezen had ik nooit iets met die zogenaamde "poorten" zoals de meeste lichtwerkers ze noemden. Voor mij betekende het niets en voelde ik ook niets bijzonders erbij. Waarom besteed ik dan nu wel aandacht aan deze datum? Eigenlijk is dat wel apart, dat komt door mijn gids. Simpel weg fluistert hij mij in dat ik op die dag iets moet gaan doen, dat ik dan bij de bomen in het bos moet zijn een moment en hen moet eren, een edelsteen bij hen moet begraven. Nou ja, moet... het is niet echt een moeten zoals we dat hier kennen, het is meer de drang vanuit je zelf iets moeten of willen doen. Dat is tenslotte de wijze waarop gidsen met je werken, ze laten je voelen dat het voor jou belangrijk is om iets te doen, en meestal is het niet alleen in je eigen belang maar ook voor het grote geheel, waar we tenslotte allemaal deel van zijn.

Ik heb dus een "evenement" aangemaakt op facebook en aangekondigd via mijn website, maar tot nu toe nog niemand die mee gaat. Ik vind dat niet erg, want het word mij nu een beetje duidelijk, dat dit in ieder geval iets voor mij zelf is, en dat ik degene ben die dit zal gaan doen. Het is ook een beetje mijn plekje geworden daar in het bos en ook al is het openbaar en kan iedereen meedoen, het is een deel van mij wat dat wil en wat hier mee bezig is. Ik maak dan ook echt tijd vrij voor die dag en ga naar mijn twee favoriete bomen om ze te eren, met een korte ceremonie. Niet uitgebreid met veel hoempapa, nee, gewoon door er te zijn, door mijn liefde te tonen voor deze plek op aarde, waar ik me de laatste tijd zo mee verbonden voel. Met mijn blote voeten rond de boom lopen, haar aanraken, mediteren en mij mee laten voeren door wat er gebeurt en wat ik voel.

Stel dat jij ook voelt dat je iets "moet" doen die dag, doe het dan gewoon, volg je gevoel. Het hoeft niet groots te zijn en het hoeft ook echt niet met iemand samen te zijn. Alles wat je doet op die dag om stil te staan bij het wonder van ons leven, de natuur, de aarde, de dimensies om ons heen die ons ondersteunen in alles wat wij doen. Verbinding met het al. Ieder op zijn eigen plekje, dat zou de wereld op vele plekken doen gaan stralen.

Ik wens jullie allemaal alvast een hele prettige week.

Cialara.

Fly like an eagle

Sometimes we have to fly like an eagle. To be quiet and observe from above the situations in our life. To see things from a different point of view. Not to be taken into the madness of the day.

In some situations this is the best way to deal with life, with all emotions, in our relations with our family and friends. Fly like an eagle, be there for the people who you care about, but don't let emotions overflow your mind. Observe, yourself and the other one. Accept everybody's choices but love them for who they are. Another part of you, another peace of the world.

Fly and let the wind take away the misery, the sadness, the fear, and lift you up on love, high and near to the light.

Circle in the sand

Circle in the sand, round and round... het liedje gaat door mijn hoofd nu ik weer thuis ben. Ik ben net terug van het strand, op een bewolkte, regenachtige herfstdag in oktober. En lekker aan het opwarmen nu van de koelte en de zilte lucht. Maar wat is het toch altijd zalig om even op het strand te zijn!!

We hebben schelpen gezocht langs de waterlijn, verschillende schelpen, met verschillende structuren, kleuren en vormen. Niet om mee te nemen naar huis deze keer, want we hebben al genoeg schelpen. Nee, deze keer wilden we een schelpencirkel maken en achterlaten op het strand. Dus we zochten en vonden een aantal prachtige schelpen.

Daarna zochten we een mooi plekje op waar het wat droger was, want zo vlak langs de waterlijn zak je in het water als je te lang staat, en daar hadden we niet zo'n zin in vandaag, nu het wat kouder is! Dus naar wat hogerop gelopen en daar een mooi plekje gezocht.

Ik tekende een grote cirkel met een stok die ik had gevonden en stak hem in het midden. Zo dat was de basis, gewoon een cirkel met stip! Een van de meest basic symbolen overigens die in elke cultuur in de oudheid wel werd gebruikt...

Nu de schelpen erbij doen, dat was leuk om te doen met zijn twee. Beginnen in het midden en dan steeds een stapje verder naar buiten toe werken. Heel spontaan kwamen er 7 poten in, van de zeven zusters. Wel mooi dat ik hen toch ook nog naar het strand gebracht heb hiermee, want dit was eigenlijk ook zo'n beetje de plek die ik eerst ervoor in gedachten had :)

 

Ik was nu klaar, maar mijn dochter nog niet! Die begon nu pas echt los te komen. Was ze eerst niet zo geboeid door het maken van de cirkel, nu ik klaar was opeens wel, ze voelde de vrijheid om er zelf op door te gaan en uit te bouwen. En ze begon te tekenen, symbolen die ze kent. Van mij, van haarzelf, van het leven hier. Ze gebruikte drie symbolen die zij leuk vond; een hart met een spiraal, een pentakel en een smiley. Toen ze daarmee klaar was kwam er nog een serie tekeningen daar weer omheen, bloemen.

 

 

Als afsluiting werden er nog een aantal rondjes omheen gerend, want er moest natuurlijk wel energie omheen komen!! Ook dat ging geheel spontaan vanuit de drang van het kind. Ze liep met de klok mee, dus de aardse energie werd gebruikt en werd verankerd. Prachtig uurtje zo met mijn kind gehad, simpel, boeiend en leuk!

 

 



Seven Sister Shells

Afgelopen zondag was de bijeenkomst van de "Seven Sisters" en de drie "Grandmothers" in Gorinchem, voor een ritueel om onze moeder te eren. Onze moeder is de Aarde, aan wie wij ons leven danken hier op dit moment. Zij geeft ons alles wat wij nodig hebben als mensen. Omdat wij beseffen dat wij als mensheid toch wel heel erg veel van de gave van moeder natuur vergen, hadden wij besloten om haar onze dankbaarheid daarvoor te tonen en haar een deel terug te geven. Ook al is ons deel klein de intentie en de energie en liefde is groot.

Om de intentie te versterken voelde ik persoonlijk de drang om ook de verbinding tussen de Seven Sisters onderling en de Grandmothers aanwezig, te versterken middels het aan elkaar geven van een symbool.

Ik begon met een enkele schelp te schuren en te polijsten, om de witte toon naar boven te halen. Het was een hele klus en toen ik daarmee klaar was, ontstond langzaam het idee om er een ketting van te maken. Het schuren was te veel werk, maar daardoor was ik in een soort van trance geraakt waarin ik voor me zag dat een ieder van ons een schelpen ketting zou dragen.

Zo kon ik de zee naar het bos brengen en de verbinding van ons met de zee en met moeder natuur het bos en de weide gronden te maken. De witte kokkelachtige schelp is voor mij een belangrijk Atlantis Symbool. Als kind van Atlantis en bouwer van het nieuwe Atlantis in de dimensies, bracht ik daarmee een stukje van het nieuwe en oude licht samen. De abalone schelp in het midden met de prachtige zilveren glans en de spiraalvorm erin, geven voor mij de verdieping aan, en de spirituele groei die wij allen doormaken op aarde.

Alle schelpen heb ik zelf zo geprepareerd dat ik er een ketting van kon maken met wit leren koordjes. In totaal zijn er elf kettingen gemaakt. De witte was voor de toekomst, de zeven voor de zusters en de drie voor de grootmoeders. Daarmee zijn drie generaties verbonden.

Tijdens het ritueel heb ik aan iedereen een schelp gegeven, die zij bij de volgende om de hals heeft gehangen. Tijdens het ritueel droegen wij dus allemaal een zelfde ketting. Na het ritueel is de laatste schelp aan de jongste gegeven, om de energie liefde en wijsheid symbolisch naar de volgende generaties door te geven. Het was een mooi onderdeel van de dag en daarnaast ook een mooi aandenken voor alle aanwezigen.

Mother Tree

Every forest has them, the mother trees of the forest. The oldest trees amongst younger ones. They are the huge living creatures in our environment. Why do we call them mothertrees? Because they share there wisdom with the other trees and plants around them.

Did you notice that around large trees there is always a kind of circle... a circle in which only small plants grow, but no other trees. The trees in the first circle around are smaller than the mother tree.

The trees communicate via the roots and the funghi underneath the ground. It is  almost like our brain does the transmitting via neurones, here the little funghi do the work. They transmit experience of the tree to the other trees around them.

When you see a mother tree, just try and stand softly on one of their big roots. Feel the warmth coming up towards you, the love of the tree for us humans. But this is not only from the mother tree, it is also coming from the other trees around it, and don't forget that this is mother earth as well.

The mother tree helps you to get rid of negative thoughts and feelings, it clears your brain with lush green energy. It fills the longs with pure healty air. It shares it's wisdom and experiences of more than 100 years of life with you, if only you are ready to listen...

Don't we all love trees?

Power stick

Last week I felt the urge to make something, for a special occasion coming up in octobre. Then a few friends and I will meet and will create a power circle to give our love to Mother Earth. To do so, we had some ideas about rituals we are wanting to complete together, and from out of nowhere this idea of a power stick came to me. Ofcourse I probably heard about such items somewhere sometime, but I have never had one, or made one before. And so now, I felt I had to make one.

Now, I'm not the kind of person to go to a store and buy such a thing, that's not my way. And also, I'm the kind of woman who cannot throw away things that I like but have no reason to be in my house, which often results in a lot of clutter I'm afraid. I remembered there was this stick in my house that my little girl found when she was about 3 years old. I always kept it as an artpeace, together with some driftwood and shells we found on the beach that same beautifull day in autumn, 3 years ago. It was time to change the purpose of this stick.

I looked a bit more around in my creative clutter thingies and found some shells that are to be used in bracelets, as beads. As I liked it to be all kind of white and greyish, I bought a string of white leather in a local shop, the only thing that was not in my house. It was now complete, all the things I needed were with me. And I started to work on my stick.

I know there were a lot of beautiful energies around me when I started with my so called power stick. It was such a pleasure to make it, even though it was not immediately correct and as I wanted, but it grew beneath my hands. The energy of it is very pure and white, loving and kind, yet powerful. As I alway connect to the things I make, I have put a lot of my energy in it too. I really love the result.

Ofcourse I do not only want to tell you about my stick! I also want to share the image of it:

Graancirkels

Hackpen Hill, 26 augustus 2012

Iedereen heeft er wel eens van gehoord of een foto gezien. Veel mensen hebben er ook wel een mening over. Die graancirkels zouden zijn gemaakt door mensen, die met planken het veld ingaan. Ik denk dat heel veel mensen er zo over denken. Maar als je deze laatste graancirkel in ogenschouw neemt, kun je je dat eigenlijk bijna niet voorstellen... De afmetingen, het weefpatroon van het graan, de perfecte lijnen, de details. Alles klopt in deze cirkel, tot in detail. De cirkel is zo ontzettend groot, dat je elkaar amper kunt zien als je tegenover elkaar staat in de buitenste ring van de graancirkel, zo groot is hij! Stel je voor dat je in de Amsterdam Arena staat, op ongeveer de middelste ring, en dan recht tegenover je kijkt naar de mensen aan de overkant... ik denk dat je dan ongeveer de afstand hebt die deze cirkel groot is (hoop ik, ik vermoed dat deze nog groter is namelijk). Kijk maar eens naar deze foto's:

Het bijzondere weefpatroon op de grond, waar de granen een ruitpatroon vormen, kan niet met planken gebeuren in dit detail... en niet binnen één donkere nacht. Want tot op de avond van de 25e augustus was er in het zelfde veld nog geen enkele aanwijzing van deze graancirkel te vinden.

 

Als je goed naar bovenstaande foto kijkt, zie je iemand staan... jaaa je moet wel heel goed kijken! Dat blauwe stipje in het miden rechts is een mens ja, krijg je nu een idee hoe groot het is? Waanzinnig toch? En dan al die perfecte rechte lijnen, het patroon, ik kan me niet voorstellen dat iemand met een plankje dat "even" maakt...

 

 

 

Mijn idee over wie het dan wel maakt is nogal anders dan de alien gedachte die velen aanhangen. Mijn idee is ook niet dat wij dat zelf doen met onze gedachten, deels dan, want ik weet dat er soms wel mensen bij betrokken zijn.

 

Mijn kennis, die ik heb mogen ontvangen van mijn gidsen, maar die daarmee ook mijn interpretatie is, is dat het een samenwerking is tussen zielen en het graan. De zielen die deze graancirkels maken doen dat in "opdracht" van de hogere zielen, meesters of engelen, die deze opdracht vanuit de bron doorgeven. Alle patronen bestaan reeds, maar wachten enkel op het juiste moment om te ontstaan. De zielen komen in een groep tesamen bij het veld waar het bedoelde patroon zal komen. Ze werken dan met hun focus, via meditatie, en vragen het graan om dan te gaan liggen. Het graan buigt met liefde en vormt het patroon.

 

Het doel ervan is de mensen bewust maken, de energie te verhogen op die bewuste plaatsen. Het binnenstappen van zo'n cirkel is betoverend. Je voelt je lekker, fijn, relaxed en alsof je een tempel betreed, een tempel van de bron, gewoon in het veld buiten.

 

Er zijn wetenschappelijke onderzoeken gedaan door onder andere de BLT (http://www.bltresearch.com/ ), naar de effecten van een graancirkel op het graan zelf en op de grond. De resultaten zijn wonderlijk. Zo is meestal de structuur van de grond verbeterd, en vind men meer kristallen in de aarde. Het graan vertoont vaak een soort van bollen op de stam, alsof het daar is opgeblazen tot een bolletje, de kwaliteit van het graan is ook beter dan die graanstengels buiten de cirkel.

 

Wat vrijwel altijd voorkomt is dat er in het jaar en de jaren erna nog een "ghost" te zien is in het veld. Daar waar de graancirkel heeft gelegen is het jaar erna duidelijk vanuit de lucht nog dezelfde structuur waar te nemen. Wonderlijk nietwaar? Dus mocht je dit jaar de graancirkels hebben gemist en ga je volgend jaar naar Wiltshire, dan heb je een grote kans om deze nog steeds in het graan te zien, als de ghost van 2012...

Reading Anastasia

Last week I red a book from Vladimir Megre about Anastasia. It was one of the most remarkable books I ever red. I had so much recognition with the things Anastasia told and showed. Not everything is within my knowledge yet, but a lot is!

The most stunning thing is, that this person really exists and that I met her during a souljourney in 2010. When we thought to be in a different world, but yet so familiar to us, and we saw this lady, being one with nature. She did not give us her name, but she did connect to us and showed us around in her world...

To understand this it is better if you read the book yourself, but what we saw was a life in nature, full and total living, without houses, without pollution, with everything we needed around us, but no posessions. It was a strange and unbelievable world, which we thought was not from our planet. But now we now, this was Anastasia, her way of living, and her dream for the future of earth.

I truly wish you all could have seen and felt her dream, because it was the most beautifull world, and it is possible on this planet, our earth.

After reading this book, two years after the souljourney we made with her, I simply recognized her, and she came back again, explaining that now was the time to read, and that a lot of things happening in my life were already moving me to a certain point in my understanding of how it all works.

I'm very thankful for this book, and for the connection to this lovely green woman, and I do support her in her dream and trying to make people aware of how we can live differently. Although that last thing is not easy to do...

Please read this book, it is full of love, understanding and methafysical experiences ;)

 

The last meeting with Anastasia as we now call her, she asked me to lay down in the grass and make contact, just like she does every day. It made me very energetic, enough to feel truly alive.

 

Allso within the souljourney we made with her, together we climbed into a tree, that looked like it was made of gold. From the top of the tree we saw a huge emerald green beam, coming out of the earth. It is sparkling and vibrant, and full of life! There was much life in many lifeforms around us, and a few lovely white birds. The birds carried a small piece of paper with our names on it.

 

On the short note it said:  Thank you for helping me with my dream.

 

It was amazing to be up in that tree, and feeling this force of life, it was so beautiful and astonishing. Thankfull we are for this experience and the meeting up with this nature person.