Je huis schoon van nare energie maken

Vandaag mocht ik bij iemand thuis het huis eens "schoon" maken. Nou ben ik helemaal niet zo iemand die graag stoft en sopt hoor, ik ben meer van de energie reiniging. Het was bijzonder om te voelen dat de nare energie waar de mensen last van hadden zich in de slaapkamer bevond. Gehuld in dubbele bescherming, met dank aan mijn lieve gids, liep ik de kamer binnen. Ik voelde de druk al op mijn voorhoofd, alsof de ziel die er "huisde" me tegen wilde houden. Ik ben toch maar naar binnen gestapt en een gesprek begonnen. Dat ik begreep dat ze contact zocht, maar dat ze net zo goed mee kon gaan naar de lichtwerelden, omdat het daar minstens zo fijn is, misschien nog wel fijner dan hier. Tja, en toen bleken er meer dan één verloren ziel te zijn. Cialaar en zijn vrienden hebben een half uur hun best gedaan om alle zielen die mee kwamen naar boven te helpen. Kennelijk was het gebouw voorheen een bejaardentehuis geweest, waar mensen  niet zo heel erg fijne "herinneringen"  aan hadden en waar ze dus zijn blijven hangen. Het was mooi om na een half uurtje de kamer weer in te komen en te voelen hoe de energie veranderd was. Lichter, rustiger, minder donker en warmer. En wonder boven wonder, was opeens de kachel er aangegaan, terwijl ze dachten dat die daar kapot was...

Wil jij ook zelf je huis eens schoon maken van nare of zware energieën? Je kunt dit ook zelf!! Vraag het gewoon aan je gidsen, vraag ze om je te helpen als dat nodig is. Vraag je engelen om alle nare energie weg te halen. Gooi de gordijnen en de ramen open, laat frisse lucht en heldere zonneschijn naar binnen komen. Ga langs de wanden met wierook of palo santo, en reinig ook jezelf hiermee. Wedden dat je je dan al stukken beter voelt??? Mocht het dan nog niet lukken, dan kun je altijd iemand inschakelen.

Zielsreis van Philomena

Hierbij vertelt Philomena haar zielsreis die ze bij mij heeft mogen maken, een ingezonden stuk dus! Veel leesplezier alvast.

Dag Jorine! Ik wil je graag bedanken voor de prachtige ‘zielereis’ die we samen gemaakt hebben. Ik heb er een verslagje van gemaakt, en al zal het voor iedereen weer een totaal eigen en dus andere ervaring zijn, misschien krijgen mensen zo toch een beetje een idee wat er mogelijk is…

We beginnen met een beschermend rondje van stenen, en dan ‘aarden’, door in je verbeelding vier gouden stroken vast te klikken in het centrum van de aarde, en dan de verbinding de andere kant op: via de kruin naar het centrum van het heelal. Dan volgt de ‘zielereis’ alias geleide meditatie, waarin de beelden elkaar opvolgen en wij elkaar ook vaak aanvullen, al merk ik wel dat het met de hulp van Jorine veel en veel dieper gaat dan ik alleen zou kunnen.

Ik sta in een cirkel van stenen, er komt iemand op me toe lopen, het is mijn gids. Ze voelt heel vertrouwd, houdt een poosje mijn handen vast. Dan verschijnen vier engelen achter mij, die aan de schoonmaak gaan, ze nemen veel zware donkere energie bij me weg. Dan zwengelt mijn gids mijn armen op en neer, en pompt ze zo nieuwe schone energie in mijn lijf. Het voelt heel warm aan. Er komt een man aangelopen, is het Jezus? Ik vermoed het, maar… kom op, Jézus?! 

Mijn gids is naast me komen staan, Jezus pakt mijn handen en zegt ‘eindelijk kunnen we nu echt verbinden’. Hij nodigt me uit mee te lopen, maar ik heb het gevoel dat ik er nog niet klaar voor ben: ik vraag hem eerst om vergeving, voor al het gedraal. Hij hoort me welwillend aan, vindt het duidelijk niet zo belangrijk, ‘je mag jezelf vergeven’ zegt hij. De engelen komen nog even terug, om nu ook de laatste restjes weg te vegen, ik voel mezelf groter worden, een gouden figuur. Dan gaan we met z’n drieën op stap. Het lege landschap is er om me erop te wijzen dat ik mag genieten van de leegte en de stilte, niet altijd druk hoef te zijn.

Dan komen we bij een afgrond, er loopt een weg naar beneden, langs de helling groeien  bloemen: Jezus plukt een mooie witte bloem voor me. We naderen water: het is de bedoeling dat ik door het water ga lopen, het is als het uitwissen van een oud levensspoor. Dan staat Jezus stil, en ik besef met een schok dat ik gedoopt – of is het ‘ontdoopt’?! -  ga worden. ‘Deze keer word je gedoopt in je eigen naam’, zegt Jezus, ze gaan allebei aan een kant staan en laten me heel voorzichtig helemaal onderdompelen. Ik word welkom geheten.

Dan staan mijn gids, Jezus en ik in een kringetje, armen om elkaars schouders, en ontstaat er een steeds intenser gevoel van eenheid, een lichtende eenheid, waarin het voelt alsof ik steeds meer oplos in het licht. ‘Je bent niet je lichaam, je bent energie, licht en bewustzijn, onvoorwaardelijke liefde’. Mooi zoals Jorine het omschrijft, ik heb hier geen woorden bij. Ik ben even deel van het grote heelal, zie hier en daar een vrolijk engelengezicht opduiken.

Dan wordt er ineens gedanst, eerst door ons drieën, mijn gids, Jezus en ik, dan zijn er ook anderen, we dansen tegen de klok in (heeft met verandering te maken, zegt Jorine). Het doet heel oud en oerwoudachtig aan. Het herinnert me aan een vorig-leven ervaring van jaren terug. Dat leven liep beroerd af, ik werd vermoord en bleef met het gevoel zitten dat het allemaal hopeloos en nutteloos is, wat je ook doet of probeert.

De les is nu, dat die conclusie, in het licht van de eenheidservaring van zojuist, niet klopt, maar dat ik die wel heel lang met me heb meegedragen. Het doel in dit aardse leven is om iets van die eenheid door te geven, bekend te maken - en meer niet. Dat is het enige belangrijke. De rest is niet echt, bestaat niet echt, gaat allemaal voorbij. Als ik daar gefrustreerd door raak komt dat omdat ik vanuit het gevoel van afgescheiden-zijn mijn wil wil doordrijven, mijn ego wil laten presteren, en me daarmee niet helemaal overgeef aan de dienst aan die eenheid. Ik laat me dan alleen maar meeslepen in die ego-waan van niet-eenheid. Het is allemaal heel duidelijk, gezien vanuit die eenheidservaring, maar het is heel moeilijk om die herinnering en die les vast te blijven houden in het ‘gewone’ leven…

Jorine vraagt of Jezus en mijn gids er nog zijn, ik zie ze achter me. Volgens haar geeft Jezus me een vlam mee voor de terugreis, het wordt tijd! We keren weer terug en nemen afscheid. Wat ben ik dankbaar voor deze prachtige reis, en deze reisgenoten!

liefs

Philomena.

Pretlichtjes van de engelen

Een aantal weken geleden gaf ik de workshop schouwen aan zes lieve dames. Ik leerde hen hoe je kunt kijken op afstand en hoe je ook kunt werken op afstand. Een van de dingen die we gedaan hebben was het schoonmaken van een benedenwoning. De woning werd op dat moment nog bewoond door iemand die veel negatieve energie bij zich had en waar de bewoners boven veel last van hadden. De bewoner zou gaan verhuizen en er zou in de beneden woning een kinder opvang komen, waar kinderen ook zouden overnachten.

Gezien deze nieuwe functie had iemand mij verzocht om het huis schoon te maken, zodat het voor de nieuwe logés fijn zou zijn om hier te slapen. En dus gingen we met de dames van de workshop aan de slag, ik nam hen mee naar het huis, op afstand, en dus via visualisatie en intentie. We stonden in een kring toen we daar naar binnen gingen, onze engelen en gidsen om ons heen. Gezamenlijk maakten we zo een lichtpoort. We pakten onze bezems en stofdoekjes in onze visualisatie en gingen aan de slag. We zagen het letterlijk lichter worden voor onze ogen, en zagen de witte inrichting die het zou krijgen.

Nu anderhalve maand later ontvang ik van de bewoners het volgende filmpje, met het bericht erbij dat de kinderen die hier logeren, als roosjes slapen, dat ze het ontzettend naar hun zin hebben, kalm en rustig zijn en zich fijn voelen in deze logeerkamer en speelruimte! De beheerder heeft ook een nacht daar geslapen en voelde plots een fijne energie, hij pakte zijn camera en filmde dit, de pretlichtjes van de engelen!

Schilderen met spirits

Afgelopen zaterdag gaf ik de workshop Orakelbord schilderen. Op zich niet een heel spirituele workshop zou je zo zeggen, maar niets is minder waar. We waren met een fijn groepje van 3 dames die met mij samen gingen schilderen. Een orakelbord bouwen we meestal op uit kleur, een licht bol in het midden en een graancirkel patroon om het af te sluiten.

Bij een van de cursisten was ik aan het helpen met het maken van de lichtbol in het midden toen daarin een schedelfiguur verscheen. De cursiste zag duidelijk de wat donkerdere holtes van de oogkassen ontstaan en de opening van de neus en mond. Ze noemde het en ik zag het ook in de verf naar voren komen. Omdat ik zo in mijn werk bezig was en doorschilderde leek het even verdwenen te zijn, maar later kwam het toch weer terug. Er was een spirit via mij aan het schilderen...

Het blauw-witte bord werd heel mooi en aan het einde van de dag ging ze vrolijk naar huis. Het was tenslotte een hele leuke dag geweest.

Een paar dagen later stuurt ze me een foto... ze had "toevallig" nog een witte kristallen schedel thuis en die had ze op het bord gezet, het voelde alsof die erbij hoorde.

Ik zie de foto en ik weet... het bord hoort bij de schedel, het is zijn plekje, hij had dit nodig om tot recht te komen. Ik zie de schedel stralen en ik voel hoe de eigenaresse ook straalt van binnen, zo enorm blij met het bord en de combinatie van de schedel en het bord. Wat een beauty bij elkaar!

Het mooie is ook dat de schedel precies past op de lichtcirkel in het midden, en zo lijkt het net of de schedel helemaal oplicht op het donkerblauwe bord. Wetende dat de schedel zich al aankondigde tijdens het schilderen is het een fascinerend gezicht!

Later trekt ze voor zichzelf nog een kaart, en ze ontvangt de kaart van Aartsengel Gabriel en de kristalwitte straal! Het is nu compleet voor haar. Alle symboliek in het fysieke en het spirituele vallen als puzzelstukjes in elkaar en vullen elkaar aan. Het heldere witte licht, de kristal witte straal, ze zuiveren, maken helder. Wit, de kleur van Reinigen, Zuiveren en Waarheid. Hoe mooi in combinatie met de schedel van kristal en het wit van het bord waar de schedel in verscheen.

Wat zit er verscholen in de wolken?

Wie mij kent, weet dat ik al een tijdje de wolken observeer en daar best vaak ook bijzonder gedaantes, cijfers, letters enz. in zie. Vaak zijn het gezichten, die snel komen en snel weer weg zijn. Maar soms ook gebeuren er bijzonder dingen. Zo had ik afgelopen week met een lieve vriendin afgesproken en zij zei tegen mij; neem je foto camera mee!

Ik weet dat zij net als ik sterke banden heeft met Sirius en met andere buitenaardse beschavingen, en ze vertelde mij toen ik bij haar aankwam, dat ze had gevraagd om een teken van hun aanwezigheid in de lucht. Een teken in de wolken, zodat wij hun aanwezigheid gewaar zouden zijn in visueel opzicht. Anders dan het gevoelsmatige contact dat wij beiden normaal meestal hebben.

Ik was erg benieuwd naar wat ze ons zouden laten zien, maar vertrouwde erop dat er op zeker een symbool of iets dergelijks aan ons getoond zou worden. De omvang van hun schip is soms te zien als je "tussen de wolken doorkijkt". Daarmee bedoel ik zoiets als tussen de regels doorlezen, maar dan net even anders. Eigenlijk zijn ze vrij vaak waar te nemen wel, maar het is een weten en een gevoel meer dan dat je ze echt ziet.

Na even gebabbeld te hebben en later nog even langs een andere vriendin geweest, gingen we samen met de kinderen naar het bos. En ja hoor, ineens zag ik het, rechts van mij. Een heel bijzondere wolk in speciale circulerende strepen, die je hier normaal nooit ziet. Tussen verder de normale schaapjeswolken. Zulke wolken tussen de gewone wolken in dat viel toch echt wel op!!!

 

Het is niet de eerste keer dat ik zo'n bijzondere wolk zie echter, ik heb al eerder eens een derlijke wolk waar kunnen nemen, een tijdje geleden, en dat was deze:

 

 

Het is mooi en bijzonder om antwoord te krijgen op je verzoek of ze zichzelf visueel aan je willen laten zien, zeker als ze het dan zo duidelijk doen als op de bovenste foto te zien is. We voelden ons allebei zeer dankbaar ervoor en ja natuurlijk hebben we ook even gezwaaid! ;)