Reading Anastasia

Last week I red a book from Vladimir Megre about Anastasia. It was one of the most remarkable books I ever red. I had so much recognition with the things Anastasia told and showed. Not everything is within my knowledge yet, but a lot is!

The most stunning thing is, that this person really exists and that I met her during a souljourney in 2010. When we thought to be in a different world, but yet so familiar to us, and we saw this lady, being one with nature. She did not give us her name, but she did connect to us and showed us around in her world...

To understand this it is better if you read the book yourself, but what we saw was a life in nature, full and total living, without houses, without pollution, with everything we needed around us, but no posessions. It was a strange and unbelievable world, which we thought was not from our planet. But now we now, this was Anastasia, her way of living, and her dream for the future of earth.

I truly wish you all could have seen and felt her dream, because it was the most beautifull world, and it is possible on this planet, our earth.

After reading this book, two years after the souljourney we made with her, I simply recognized her, and she came back again, explaining that now was the time to read, and that a lot of things happening in my life were already moving me to a certain point in my understanding of how it all works.

I'm very thankful for this book, and for the connection to this lovely green woman, and I do support her in her dream and trying to make people aware of how we can live differently. Although that last thing is not easy to do...

Please read this book, it is full of love, understanding and methafysical experiences ;)

 

The last meeting with Anastasia as we now call her, she asked me to lay down in the grass and make contact, just like she does every day. It made me very energetic, enough to feel truly alive.

 

Allso within the souljourney we made with her, together we climbed into a tree, that looked like it was made of gold. From the top of the tree we saw a huge emerald green beam, coming out of the earth. It is sparkling and vibrant, and full of life! There was much life in many lifeforms around us, and a few lovely white birds. The birds carried a small piece of paper with our names on it.

 

On the short note it said:  Thank you for helping me with my dream.

 

It was amazing to be up in that tree, and feeling this force of life, it was so beautiful and astonishing. Thankfull we are for this experience and the meeting up with this nature person.

Loving Tree

this tree was taken out of a garden

it was no longer welcome there

and had to leave

so the gardener took it out

and placed it somewhere else

waiting for a nice place to live

6 years ago we adopted him

we needed some shade in our backyard

and he and his friends were welcome

in our garden they stand tall and firm

they give us the much needed shade

and the lush green of a city garden

yesterday the tree gave me a hint

and asked me to take a closer look

because it was sending me

love

Appelboompje

Een appeltje voor de dorst, letterlijk is soms ook wel eens fijn. Daarom dus ook maar een mini appelboompje gekocht, een Elstar.

Nog geen appel aan te vinden trouwens, ondanks dat het al best het seizoen is... dus de vraag is of er ooit een appeltje aan zal komen. Maar ik ben positief gestemd en ga hem zo in een grote pot doen, samen met nog wat slazaadjes, wie weet komen er ook nog kleine kropjes sla omhoog voor het winter wordt.

Moestuin op het dak

Al jaren zit ik er over na te denken, een moestuin op het dak.

Ik heb zo'n enorm groot balkon van zes bij drie op het zuidwesten en ondanks dat het er best kan waaien, is het laag bij de vloer achter de westmuur meestal heerlijk warm. De betontegels echter nodigen nog niet echt uit om er plantjes op te zetten. En ja, ik heb er wel een flink aantal plantenbakken met planten... maar meestal houden die het niet lang vol, omdat het toch best wel droog is daar en de zon heel fel kan schijnen. En een gewone pot, en weinig aandacht van mij... ja dat helpt niet he. Maar het blijft maar kriebelen en jeuken, en die droom van een eigen moestuin is er nog steeds.

Maar afgelopen week liep ik in het tuincentrum en opeens stond ie daar! Een mooie grote groene regenton, modern model wel, dus geen Jan Huigen in de ton. Nee, een grote plastic mega ton met een aansluiting voor aan de regenpijp, compleet met tapkraantje en standaard om het geheel op te plaatsen. Ik kon hem niet laten staan, daar in de winkel, hij wilde zo graag met me mee en keek me smachtend aan.... :D Oké, dacht ik toen, dan is dit stap één van mijn daktuin/moestuin/balkonpotterie.

Ik liep nog een stukje verder en ging nu echt op zoek, geinspireerd als ik was door de regenton, naar een paar groente stekjes, als die er nog waren. Ik had ze wel eens waargenomen in een hoekje van het tuincentrum. Niet al te centraal, want stel je voor dat de gewone mens de bloemenpracht voorbij zou lopen en alleen die simpele en goedkope groentestekjes zou kopen, neeeee... die staan heeel onopvallend in een klein hoekje. Ja, ze moeten er toch ergens staan, anders ben je niet compleet als tuincentrum, maar niet al te prominent graag. Maar deze maffe heks had ze al eens eerder gespot en vond ze terug. Bingo!

Nu nog kiezen, wetende dat het al laat in het seizoen is, en dat ik ook niet alles kan pruimen.... wat was er nog te koop? Prei, radijs, bietjes, venkel, rode kool, kervel, peterselie, bloemkool, spitskool.... tja, dat werd even kiezen. Radijsjes krijg ik er hier in huis niet in, dus die vielen al af. Peterselie en Kervel, mijn man vind het niet te pruimen, dus ook maar niet. De rode koolplantjes zagen er niet uit, half aangevreten en slap, nee ook maar niet dan. Dus ik ging wel voor de preitjes, de bietjes, venkel en de bloemkool :) Schattige kleine plantjes en ze ruiken al zo lekker, vooral de prei!

Na de kassa sleepten we het watervat en de kleine plantjes mee naar de auto. Na enig passen en meten en verbouwen in de auto, paste alles er gelukkig in. Eenmaal thuis, de kids het gevaarte naar boven laten sjouwen, want mama wilde nog iets anders doen, en in de vakantie doen ze toch niet zo heel veel. Dus aan de slag kinders :)

De kleinste mocht mama helpen met aarde in de bakken te doen voor de groente plantjes. Er werd gretig geschept, uit zakken cocosaarde en uit de gemeentetuin voor het nodig zanderige gedeelte. Terwijl de twee grote jongens boven op het balkon de waterton netjes op hun plek mochten zetten. Dikke pret voor de kids, die hun ogen uitkeken dat mams weer eens iets in haar hoofd had en het dan ook gewoon maar deed.

En intussen staat de waterton, aangesloten op de regenafvoer, op het balkon. Ernaast staan keurig twee plantenbakken met de preitjes, bietjes, venkeltjes en bloemkooltjes.... en nu maar wachten... op de regen die de ton vult, en de groei van de plantjes tot volwaardige groenten... wat ons nu rest is dus geduld, liefde en toewijding :)

Ik kan niet wachten tot volgend jaar, dan ga ik het grooooots aanpakken.