Beschermend licht

Als hoog sensitief mens, heb je wel eens behoefte aan een flinke bescherming. Normaal gesproken gebruikte ik meestal daarvoor een lichtblauw licht om mij heen, maar ik kreeg onlangs de tip van de gidsen om dat te veranderen in een regenboog licht! En het is eigenlijk zalig om dat te doen, want waarom zouden we maar 1 kleur gebruiken als we zelf uit zo veel kleuren bestaan?

Laat dus daarom eens een keer een regenboogbal om je heen gloeien van licht. Begin gewoon net als de chakra's onderaan met rood licht, dan oranje, geel groen, turqoise, blauw, paars, beetje roze er doorheen en veel wit licht erbovenop. En dan....

Je dacht dat dit het was? nee hoor :)

Vervolgens draai je met je vinger door al die kleuren en laat je ze overvloeien tot een prachtige zeepbel van kleuren licht, en mag je genieten van de beweging ervan, van de kleuren en het gevoel van heel zijn, want dit is wie je bent, dit zijn al jouw kleuren! Je bent niet alleen maar wit of blauw of roze, je bent al die kleuren.

Mama Simona

Ja Mama Occlio moet helaas nog even wachten, want Mama Simona kwam eerder bij ons langs. Met haar beelden van mijn voormoeders!! Ze is degene die ons weer kan verbinden met onze voorouders, die ons helpt met onze relaties met ouders, kinderen, grootouders en klein kinderen, en nog vele generaties terug en vooruit! Mama Simona komt nooit alleen, maar neemt je hele familie mee, verbind je weer, geeft inzicht en helpt met healing van generaties aan pijn en processen. Ze straalt zo veel liefde en verbondenheid uit! Ik moest haar deze week tekenen en schilderen...

Doña Theresa

Ik weet het ik weet het, ik zou Mama Occlio voor jullie tekenen, maar hé het leven loopt niet altijd zoals je zelf denkt dat het zou moeten gaan. Nee, ik heb de paden rood oranje en geel al gehad en loop momenteel het groene pad. Niet dat ik daarmee verder ben of juist niet, het is gewoon het pad dat ik op dit moment loop.

Ik kreeg een groene kaart die vertelde over loslaten. Erop getekend was een groene vrouw met een helder open derde oog. Met stromend water en een prachtige slang opgerold aan haar voeten. Het was tijdens de Inca School terug kom dag dat ik deze kaart trok. Het duurde even voor mijn kwartje viel en er duidelijkheid kwam. Met de Nusta Karpay inwijding nog vers in mijn cellen, kwam al snel Doña Theresa naar voren. En zij helpt me nu in deze fase. Haar verbinding met Apu Ausengate, god was is die mooi, is krachtig en ik heb dan ook menigmaal naar de vele foto's van deze prachtige Hart-berg gekeken de afgelopen dagen. Het werd dan ook al snel duidelijk dat ik haar als eerste van de reeks wilde gaan tekenen!! Het moest gewoon, als middel om mij op haar te concentreren en te focussen...

Dus hier is ze: Doña Theresa

Pacha Mama Weirach

Pacha Mama, Moeder Aarde,
Pacha Mama Weirach, Wind van Moeder Aarde

Zaterdag had ik een workshop bij Don Alejandro en Dona Santussa over de winden van de wereld. Slechte winden, goede winden, winden met kracht, spirituele winden, winden die ontwrichten en winden die de regenboog brengen en ons verder helpen op ons pad, goede winden, beschermende winden...

Wind!

Mijn element, het element dat het sterkste in mij is vertegenwoordigd. Een aantal maanden geleden maakte ik dan ook deze schildering, waarin ik nu zie dat ik vooral mijzelf heb geschilderd.

De kleur van dit element is geel, en het draaiende in mijn handen symboliseert de winden waarmee ik werk. In de lessen van Don Alejandro hebben we ook een prachtige healing met de winden van de wereld geleerd, de winden van onze werelden, de onderwereld, middenwereld en bovenwereld. Ik heb deze zomer enkele malen al mogen ontdekken hoe krachtig een mens kan zijn in het oproepen van dit element, verrassend en betoverend om die krachten te voelen en te ervaren. Nu nog mooier om er handvaten mee te hebben gekregen en ze ook daadwerkelijk in een healing te gebruiken. 

Daarom dat er ook hartjes uit mijn wind komen, ik werk er mee met liefde met mijn volle aandacht, ik kan er liefde mee verzenden en geven. Het paarse is de healing, de lavendel het kalmerende en rustgevende. Staand op deze aarde en toch ook verbonden met de bovenwereld. Wat mooi toch weer, hoe je na een aantal maanden ziet wat je nu eigenlijk hebt geschilderd.

Zegen van de nusta's

Al heel de dag sta ik voor de rode deuren
ik geef niet toe

de deuren blijven gesloten en ik blijf ze maar zien
ik ontkom er niet aan...

met moeite trek ik ze dan open
gemakkelijk is het niet
ik verwacht de steppe van Mongolië
daar waar ik deze deuren dacht

Niets is minder waar, ik sta vlak voor hoge bergen
een enorme Condor komt op me af
landt vlak voor me en gebaart me om op te stijgen
om in zijn nek te gaan zitten

We stijgen op en dalen direct alweer, zo snel al?
Maria wordt opgehaald door de vogel
ze lacht naar me en gaat achter me zitten
de Condor zegt de weg te weten en neemt ons mee

We vliegen hoog zo hoog en het is er fris en koud
maar de veren van de Condor houden ons warm
de bergen komen dichterbij
we landen in het groen van de glooiing ervan

Maria springt van de vogel af en we zien de Condor
veranderen in een gouden Lama
Peru, we zijn hier... en Maria leidt ons verder
de bergen in over een smal pad

na een wandeling komen we bij een kleine groene plooi
het is hier stil, onbekend hoor ik
niet iedereen durft hier te zijn
er is een stenen ingang gemaakt hier, klein, donker

Maria wenkt en neemt me mee
door deze eindeloze donkere gang
die voelt als de baarmoeder van moeder aarde
geen licht, alleen maar stenen en aarde donker
en maria houdt mijn hand vast

dan ineens is er licht, een cirkel in een ruimte die wat groter is dan de gang
eromheen staan 7 vrouwen, ieder achter een kaars
ze zijn slechts in de zachte gloed half zichtbaar
de meesten dragen een sluier over zich heen

ik sta in het midden, en mag mijn handen ophouden om te ontvangen
de zegening van de nusta's
voorbereiding op inwijdingen die gaan komen
en ieder van hen laat mij iets zien, geeft mij iets

met de klok mee ontvang ik van de 7 vrouwen
stenen, bloemen, veren en licht, heel veel licht
alles wordt in, op en onder mijn lichaam geplaatst
en over mij heen wordt dan een zachte witte voile gedrapeerd

ik begin te draaien
nu tegen de klok in
mijn handen door de kaarsvlammen
het begint te stromen
alles wordt zalig warm

rust
genieten
warmte
liefde

dan is het klaar
de sluier wordt weggehaald
kaarsen uitgeblazen
de gang uit naar buiten

daar was ik mij
handen
voeten
gezicht

De condor haalt me op
Maria blijft hier gaat niet mee terug
ik vlieg en zie met de Condor
krachtiger helderder vinniger ook
terug naar huis

het is klaar, ik ben er klaar voor
de inwijding moet nog komen
maar wat mooi om dit al te mogen ontvangen
dankbaar keer ik weer terug naar hier

Mama Sirena

Als ze spreekt, gaat haar stem als een zacht zucht over het water, een octaaf hoger dan ons gehoor kan ontvangen, maar de vibratie is er, komt zachtjes bij ons binnen.

Haar stem komt van de Pleiaden, van lang geleden, haar herinneringen aan onze geliefde aarde, zoals ze vroeger was, zoals ze nog is, en zoals ze altijd zal zijn.

Haar zachte stem bereikt ons via ons hart, als we luisteren naar onze gevoelens, onze emoties en ons lichaam wat grotendeels uit water bestaat.

Haar stem bereikt ons in onze dromen en onze mijmeringen, op onbewaakte schijnbaar onbewuste momenten.

Speels is haar stem als ze met de dolfijnen speelt.
Zoet zacht zangerig is haar stem als ze met de zeemeerminnen zingt.
Zij spreekt de oude wijsheid van onze voorouders van de Pleiaden, de kennis die is opgeslagen in al het water maakt zij tot een stem die ons raken kan.

Mama Sirena, Mama Sirena, Moeder Sirene, Stem van het water, schenk ons uw wijsheid, uw licht en liefde, opdat wij kunnen ervaren en kunnen voelen. Opdat wij onze oude kennis van lang vervlogen tijden weer terug zullen vinden. En laat uw stem ons leiden op deze weg.

Toon ons uw parel van wijsheid, die wij mogen aanraken, zodat wij ons die kennis zullen herinneren...

Zing ons toe moeder Sirena, spreek tot ons in onze dromen en mijmeringen. Uw liederen zullen ons verheffen en vervullen van liefde voor onze planeet, onze moeder aarde en al het leven erin en erop.

Veren van de Condor

Enige tijd geleden besloot ik spontaan om me in te schrijven voor de Inca Medicin School die Don Alejandro dit najaar gaat starten. Voor deze Inca school had Alexandra het idee om een duo Condor en Adelaar veren tot een krachtig werktuig te maken. Zij zorgde voor de veren en gaf deze aan mij en aan Marie en Jo om er houders aan te vervaardigen. Marie en Jo wonen in Limburg en ik heb ze nu twee maal gezien. De veren kregen we half augustus tijdens een leuke workshop over de mesa.

Na een paar weken werd ik naar het parkeer terrein van het keukenhof bos geleid, met de boodschap dat daar het hout lag voor de houder die ik zou gaan maken. Langzaam aan verzamelde ik de spullen die mij leuk leken om de houder mee te versieren. Ik vond bij mijn moestuin ook nog eens een paar prachtige turqoise met witte veertjes van een parkiet die daar had gevlogen en wist al gelijk dat die voor de houder van de Condor veren zou zijn.

Vandaag plotseling kreeg ik opeens "de geest" en heb ik in enkele uren de houder gemaakt. Gaten geboord in het hout, leer eromheen verbonden voor een fijne grip. Schuren, lijmen, versieren en voilà, de houder voor de condor veren was klaar!


Helemaal blij liet ik mijn werkstuk aan Alexandra zien via de chat en wat blijkt... Marie en Jo hebben eveneens vandaag hun veer afgemaakt! We waren ongeveer op het zelfde moment klaar, terwijl we niet van elkaar wisten dat we eraan waren begonnen! We waren nu allemaal weer eens oprecht blij verrast door deze mooie synchroniteit. Wonderen gebeuren, je moet ze alleen herkennen.

Spiraal op levensbloem

Citrien en Tijgeroog

Ze voelen zo bijna als yin en yang, houden elkaar in evenwicht, het sterke zelfverzekerde en het krachtige willen samenwerken aan een hoger doel. Mooi dat dit nu zo in mijn woonkamer mag liggen, het was tijd voor verandering en dit kwam er deze keer uit. Ongeveer een keer per twee maanden veranderd de opstelling op mijn bord, en dan plots is het klaar en mag er weer wat anders komen. Dit voelt heel erg als balans, en kracht, het aardse is wat sterker geworden nu, in de combinatie met het spirituele. Met dank aan de Chaka workshop van afgelopen week en de vele rituelen met moeder aarde, een nieuwere krachtigere verbinding.

Pretlichtjes van de engelen

Een aantal weken geleden gaf ik de workshop schouwen aan zes lieve dames. Ik leerde hen hoe je kunt kijken op afstand en hoe je ook kunt werken op afstand. Een van de dingen die we gedaan hebben was het schoonmaken van een benedenwoning. De woning werd op dat moment nog bewoond door iemand die veel negatieve energie bij zich had en waar de bewoners boven veel last van hadden. De bewoner zou gaan verhuizen en er zou in de beneden woning een kinder opvang komen, waar kinderen ook zouden overnachten.

Gezien deze nieuwe functie had iemand mij verzocht om het huis schoon te maken, zodat het voor de nieuwe logés fijn zou zijn om hier te slapen. En dus gingen we met de dames van de workshop aan de slag, ik nam hen mee naar het huis, op afstand, en dus via visualisatie en intentie. We stonden in een kring toen we daar naar binnen gingen, onze engelen en gidsen om ons heen. Gezamenlijk maakten we zo een lichtpoort. We pakten onze bezems en stofdoekjes in onze visualisatie en gingen aan de slag. We zagen het letterlijk lichter worden voor onze ogen, en zagen de witte inrichting die het zou krijgen.

Nu anderhalve maand later ontvang ik van de bewoners het volgende filmpje, met het bericht erbij dat de kinderen die hier logeren, als roosjes slapen, dat ze het ontzettend naar hun zin hebben, kalm en rustig zijn en zich fijn voelen in deze logeerkamer en speelruimte! De beheerder heeft ook een nacht daar geslapen en voelde plots een fijne energie, hij pakte zijn camera en filmde dit, de pretlichtjes van de engelen!

Groepsmeditatie voor Japan

Gisteren avond hebben we met een groep gemediteerd en onze energie vol van liefde, licht en healing naar Japan en de Japanse wateren gezonden. Het was een prachtige meditatie en we zagen veel gebeuren met het licht dat vanuit de bron ons ondersteunde.

Het samenbundelen van onze krachten op afstand was voelbaar en hoe gek het ook klinkt, we waren samen, ondanks dat we fysiek elkaar niet ontmoetten op dat moment. Intentie en focus zijn zo veel malen belangrijker dan dat!

Ik zag de anderen in prachtige mantels gemaakt van sterren, we omringden de aarde met onze handen naar voren, het licht dat via ons naar de aarde en met name naar Japan en Alaska werd gezonden, wetende dat heel de wereld daar van zou profiteren, energie kent namelijk geen grenzen.

De meditatie en focus was vol van liefde, eenheid, samenwerking, en voelde alsof we elkaar al jaren kenden, ook al maakte ik op dat moment met de meesten voor het eerst kennis. Onze zielen bleken daar geen last van te hebben, die kenden elkaar wel.

Dankbaar voor dit mooie werk dat we samen mogen doen vanaf onze bescheiden plekje op aarde, ons weer ondersteund voelen door het grote geheel van liefde. Vanuit onze harten in samenspraak met het goddelijke dat ons altijd omringt werken we mee aan de veranderingen die plaats mogen gaan vinden op en in onze wereld.

Voor Japan wensten wij dat de betrokkenen een snelle oplossing kunnen vinden voor de problemen bij de kerncentrale van Fukushima, waar nog iedere dag tonnen radio-actief water de zee in stroomt, en waar al 40 % van de vissen en het waterleven kapot is gegaan. Wij vroegen om heling van alle mensen, dieren, bomen en al het levende in Japan, het versnellen van de nodige natuurlijke processen om de  balans te herstellen.

Vrijdag zullen we onze meditatie herhalen in groepsverband, wil je ook meedoen? Vraag gerust om aansluiting, zodat we dat kunnen regelen, dit kan via een berichtje hieronder of via facebook.

Ontmoeting met mijn draak

De gele draak

Gisteren heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens gemediteerd. Het duurde niet zo lang, en tijdens de meditatie werd ik ook af en toe gestoord door de kinderen, maar dat deerde niet.

Al vanaf het begin zag ik vlak voor mijn gezicht het gezicht van mijn gele draak. Mijn gele draak met zijn blauwe ogen en een kleine goudwitte hoorn op zijn neus. Het was een vriendelijk gezicht, een gezicht dat ik met liefde bekeek. Zo veel liefde voelde ik voor deze draak, dat was met geen pen te beschrijven! Je kunt voor je huisdier zulke gevoelens hebben, maar dus ook voor je draak, al denk ik dat het verder gaat dan dat.

De draak keek mij aan, en ik kon het niet laten om mijn handen rond zijn kaken te leggen, wat hij rustig toe liet, genietend van mijn aandacht zo te zien aan de vriendelijke ogen die mij continue aankeken.

Ik voelde liefde, liefde voor deze gele draak met blauwe ogen. Ik moest hem knuffelen en deed dat ook. Al was het lastig, want het hoofd en de romp lagen nogal uit elkaar, de draak had een lange lange lange nek! Een giraf is er niets bij. En dus volgde ik zijn nek en kwam bij zijn romp en zijn hart uit. Ik vleide me ertegen aan, genietend nog steeds van die enorme liefde.

Ik leek wel te veranderen in een onschuldig kind, een kind dat aan het onderzoeken is. Speels, losjes, liefdevol en zoekende naar wat dit nieuwe toch is. Zo voelde ik mij. Dit gevoel was zo belangrijk om opnieuw te ervaren, te doorvoelen hoe wij als kinderen mogen zijn, onschuldig, levend, onderzoekend, spelend en knuffelend.

De draak liet alles toe, ik mocht op zijn rug liggen met mijn armen om hem heen. De draak was heel groot en ondanks zijn schubben voelde hij toch heel zacht.

Ik genoot ervan om zo op zijn rug te liggen. We deden verder niets, alleen maar weer kennismaken. Het was zo lang geleden dat ik met je gespeeld heb gele draak. Herinneringen aan het  tornado rijden kwam boven. Hij had deze tornado’s gemaakt in opdracht van Ra, die mij indertijd leerde om ze te bereiden. Dit was dus eigenlijk weer kennismaken met mijn eigen draakje.

De draak liet mij zien dat hij van de kleur groen houdt, als van een groene smaragd die zijn schat is. Ik zie via hem een enorme groenige stralende edelsteen die in zijn binnenste schuilt. Het is zijn hart, dat overstroomt van liefde. Ik herinner me nog meer nu, dat de engelenbal die bij mijn hart zweeft in het begin ook omgeven was met een groene waas, voordat het veranderde in goud. Het is de kleur groen van liefde, liefde van mijn hart voor zoveel mensen dieren wezens, en dus ook voor mijn draak, die ik nu liefst Draco wil noemen…. En ik besluit om hem dan maar zo te noemen tot ik zijn echte naam weet.

Nu komt Cialaar bij me staan en samen met mij aait hij Draco. Ik kan mijn ogen niet van Draco afhouden, in zijn ogen ligt zo veel liefde en ik geniet zo van mijn onschuld hier dat ik bijna ervan ga huilen…. Shit… ik huil al, van vreugde wel ….

Cialaar slaat zijn arm om me heen en samen staan we zo bij Draco, onze draak, nee mijn draak. Cialaar heeft er ook een zie ik nu, die komt naast Draco te staan nu…. Een blauwe draak… met gele ogen… deze is krachtig en lijkt goede maatjes te zijn met mijn Draco… bijzonder dit… zouden het ook tweelingzielen zijn net als Cialaar en ik? Mijn gevoel zegt van wel… al kan ik niet zo goed de sekses onderscheiden bij draken, voor mij is deze ook een hij, of toch niet?  De draken staan dicht naast elkaar…. En heel even lijken ze te versmelten tot één draak, maar even snel als dat beeld komt gaat het alweer. Ik sta met mijn neus tegen mijn Draco aan en snuif zijn lucht in. Ik zie de kleine tornado wolkjes uit zijn neusgaten komen en moet er om lachen. Ik kan het niet laten om met mijn vinger de wolkjes te bespelen. Cialaar moet er ook om lachen en samen met hem gaan we nu vliegen op onze draken. Ik mag achterop mijn draco zitten, vlak achter zijn hoofd en met mijn handen houd ik zijn oren vast, bij gebrek aan een stuur of ander houvast.

Met een ruk komen we ineens in beweging als Draco zijn vleugels met kracht uitslaat en ons laat zweven. Ik zie Cialaar met zijn draak vlak naast me vliegen in het donkere gehemelte. Het is donker van de nacht, niet van het duister als je begrijpt wat ik bedoel, want ik voel me verder licht en vredig. Zachtjes vliegt Draco door de sterrenhemel boven de aarde. Onder ons verschijnen achtereenvolgens een meer en de witte toppen van de bergen…. We vliegen over een woestijn en een zee…. Draco laat me alles zien in zijn wereld, de wereld zoals hij die beleeft en graag ziet. Het is hier prachtig, een paradijs, en toch is het ook onze aarde, die wij mensen zo uitputten en vervuilen. Maar Draco verbergt het voor mij, laat mij alleen al het mooie zien, zoals het vroeger was… schoon, helder en prachtig levendig.

Voor even mag ik weer genieten van deze prachtige aarde, al vliegend op de draak die mij al zijn liefde schenkt en waar ik heel dankbaar voor ben. Samen met Cialaar en de draken vlieg ik nog even zo door de blauwe hemel voor ik weer land terug op aarde in mijn lichaam. Wat is het toch prachtig om dit allemaal te mogen zien, ik ben dankbaar voor dit prachtige cadeau zo maar op een gewone zondag ochtend....

 

Zielengroei

Vanuit de diepten van het donker,

zo donker als ik maar kan bedenken

zo wordt ik getrokken naar omhoog

verblijdt door het licht van het al

de liefde die voor mij daar is

die mij begeleidt op mijn weg

donker was mijn grond

geel het zand met de vele valkuilen

oranje van mijn passie

de liefde voor het al

blauw zag ik in de hemelen

de krachten van de engelen

het leven van het licht

het wit vermengd met het oranje

de passie voor de mens

de passie van de mens

om te doen en te groeien

om elke les op zich te nemen

het wit van het licht en de liefde

dat ons uiteindelijk allemaal wacht

na een lange reis

in vele levens

op onze zo mooie aarde

en andere werelden die wij niet kennen hier

na vele levens mag het dan eindelijk voltooid worden

en komen wij samen in het licht

en in de liefde van het al

voor eeuwig zullen wij dan samen zijn

welke valkuilen ik ook in zal wandelen

en dat zijn en waren er velen

ik weet dat ik altijd weer zal worden geholpen

om verder te gaan

om te begrijpen

het hoe en het waarom

en men zal mij de moed geven

en het einddoel in zicht stellen

zo ik verder kan met inzicht

en liefde

ieder zal uiteindelijk dit grote doel naderen

met open armen

en opgenomen worden

in de grote liefde van het al

Bevestiging

 

Soms is bevestiging zo bemoedigend dat je op de juiste weg bent...

 

Laatst ging ik naar een spirituele avond, niet als spreker maar als gast, en mijn gids liet mij weten dat ik een witte roos zou ontvangen. En ik verwachtte dus eigenlijk dat het een gift zou zijn tijdens een reading, maar het was zo ontzettend druk en ik had niet echt behoefte aan een reading, dus mijn roos zou niet komen dacht ik. Totdat er aan het einde van de avond een grote bos rozen naar voren kwam, witte rozen, die door de spreekster uit gedeeld zouden worden tussen de gasten. En jawel, ik kreeg er eentje... van de organisatie, en stiekem ook van mijn gids dus, die al lief lachend toe stond te kijken.

Princess of light

 

I am the princess of the light

I am love and I am creation

I balance sexuality with tenderness

Open up with shyness

I create from the third eye

my inspirations are never far away

I am the mother of earth and a child of the sun

 

I am

Everything

and nothing

 

I am

Love

De poort van licht

 

Gisteren was ik in gesprek met een vriend die zojuist bij zijn tante was geweest. Het ging niet goed met haar, en hij vertelde dat het nog maar enkele uren hooguit zou duren voordat ze over zou gaan. Zo hadden de doktoren gesproken. Hij was verdrietig en voelde zich heel naar erbij. Hij is net zo gevoelig als ik en ik stelde hem voor om een stukje met zijn tante mee te gaan als het zo ver was.

Eerst had hij zijn twijfels, wist niet of hij dat zou kunnen, had er ook bijna angst voor, angst voor wat we zouden zien. Ik stelde hem gerust en vertelde wat er kon gebeuren. Vanuit vertrouwen en vanuit de woorden van mijn gids sprak ik wat ik voelde dat er zou gebeuren. Hij twijfelde niet langer en toen hij voelde dat het tijd werd begonnen we.

 

We stemden ons af op de tante en gingen op pad. Ik kwam niet bij zijn tante terecht, maar in een soort van hal waar een donkere gang op uit kwam. De hal waar ik was leek iets lichter, maar ook niet echt heel licht nog. Ik stond daar met een staf in mijn hand, waarop een lichtje brandde, als een kleine vlam. Om mij heen voelde ik meerdere zielen, het waren de kleine gouden zielen die vaak bij mij zijn op bijzondere momenten.

 

Mijn vriend was in de kamer belandt waar zijn familie was, bij zijn tante... maar zijn tante zag hij niet meer. Intussen zag ik vanuit mijn standpunt dat ze door het plafond leek te gaan, en ik zei tegen hem om omhoog te kijken, omdat ze niet meer daar was (later bleek dat ze op dat moment inderdaad fysiek is overleden). Het bed was leeg. Even later kwam hij bij mij staan en samen keken we de gang in die voor ons lag. Nog steeds donker, maar we voelden dat iemand er aan kwam.

 

Na enige minuten kwam daar inderdaad iemand aan. Een vrouw, gekleed in een wit kleed, op blote voeten, en met bloemen in haar handen. Ze was niet alleen, ze had een mannelijke gids bij zich. De gids was heel wit, straalde wit licht uit ook. Langzaam kwamen ze dichterbij, maar het schoot niet echt op... ik voelde terughoudendheid en paniek. Ook mijn vriend voelde het, en we besloten om naar haar toe te wandelen. Hij voorop, het was tenslotte zijn tante.

 

Toen zijn tante hem zag, keek ze verbaasd, hoe kom jij nu hier, en waarom ben je hier, vroeg ze. We voelden haar ongerustheid en stelden haar gerust. Hij legde kort uit dat hij dat kon en dat hij nog even bij haar wilde zijn, om een stukje mee te gaan met haar.

 

Achter ons werd het intussen steeds lichter en toen we even keken naar waar ik stond zagen we daar een gigantische lichtpoort. De poort was enorm groot, bijna als een middeleeuwse poort, maar dan met mooi zacht helder licht in alle kleuren, al was het blauwgroene het meest opvallend. Maar ook was er roze en paars te zien, en zacht blauw. In het midden konden wij niet kijken, ik zag alleen de contouren.

 

Tante vond het fijn dat mijn vriend haar kwam begeleiden een klein stukje. Ze kwam tot rust en we voelden de acceptatie van de situatie groeien. Samen met mijn vriend liep ze het laatste stukje tot de poort die zich voor haar opende. De wit verlichte gids liep aan haar andere zijde mee.

 

Voor de poort namen ze afscheid, niet een vaarwel, maar een tot later. De poort die zo licht was verlichtte nu de gehele ruimte en vanuit de poort kwam een enorme grote engel tevoorschijn, zo fel wit licht en zoveel liefde, dat mijn ziel er van pijn deed bijna, zo mooi! Het was tijd om over te gaan naar de andere kant van de poort. Nog een laatste knuffel met tante waarbij ze zei dat ze zo trots op hem was en zo van hem hield en hem zou gaan missen, en daar ging ze. Door de poort.

 

Even wilden we mee, maar we konden niet en mochten niet, zachtjes werden we tegengehouden. Het is nog niet onze tijd om naar huis te gaan. Zachtjes gingen wij weer terug naar hier...

Kristal-centrale

 

Al een tijdje speelt het in mijn hoofd en is de bedoeling er dat ik een workshop ga geven over het maken en gebruiken van kristallen en de levensbloem. In het begin is zoiets nog zo vaag en heb je alleen een gevoel dat je het moet of wil doen. Ik heb een set kristallen gekocht in de nazomer en ben er mee gaan spelen. Ik maakt een mooi houten bord met daarop de levensbloem en ging aan de slag ermee.

 

Van lieverlee kwam er steeds meer naar voren. Zo kon ik de levensbloem en de kristallen heel mooi combineren en allerlei geometrische vormen gebruiken uit de heilige geometrie. Het resulteerde al snel in sterke energie poorten en je kon het voelen als je in huis kwam. De energie van de poorten of centrale was hoog als de kristallen op de levensbloem lagen.

 

Al snel had ik een tweetal basis vormen gevonden die prettig zijn om in huis te hebben. De cirkel en de spiraal. Beiden hadden een andere invloed en gaven een ander beeld van de energie in huis.

Ik begon nog meer stenen toe te voegen naast de bergkristal. Rozenkwarts was daarbij favoriet, want de puntige bergkristallen vond ik eigenlijk best heel hard.

Nog steeds speel ik met de stenen, voeg er nieuwe aan toe, verander de legging en ben aan het ontdekken wat het doet en hoe het voelt. Intussen vind ik op internet ook nog voldoende aanvulling die ik uitprobeer met de stenen en ik heb nog een tweetal nieuwe sets besteld. Eigenlijk vind ik het dan ook super zalig om dit te doen, en zodra de nieuwe sets binnen zijn, hoop ik mijn eigen enthousiasme te kunnen hebben omgezet in weer een leuke workshop.

 

 

Wisdom and love

Amaunet kwam bij mij op bezoek, de godin die ik beschreef in een van de vorige blogjes hier. Ze wilde dat ik haar goed leerde kennen en ze bleek al lange tijd op mij te wachten. Wachten op het moment dat ik begreep dat ik haar al eerder had gezien in de kathedraal van Atlantis, tijdens een van mijn zielsreizen. Cialaar nam mij dus mee naar de kathedraal en liet mij zien dat de witte uil die daar woonde feitelijk de vermomming van Amaunet was.

Ze kwam bij me staan en begon met mij te praten. Ze wilde dat ik haar echt leerde kennen, als lid van mijn zielsgroep, als onderdeel van mijn leven. Haar wijsheid en liefde voor de mensen kwam al snel naar voren. Ze vroeg mij om meer en vaker mijn healingskrachten te gaan gebruiken tijdens sessies met de mensen waar ik mee werkte. Ik weet dat ik dit niet snel doe en meestal alleen op verzoek van de persoon zelf. Maar soms zei ze, is die persoon niet in staat of weet niet dat jij haar/hem kan helpen door simpel je hand op hem te leggen. Een hand op de schouder, of op de rug, kan al zoveel doen bij een mens. Als medium of ook wel als lichtkanaal zoals ik dat noem, ondersteun je het contact tussen de twee verschillende werelden en geef je beide kanten de kracht om het contact en de healing die daaruit voortvloeit te ondersteunen.

Na haar aanwijzing voor mijn werk, waar ik heel blij mee was, omdat ik daar soms aan twijfelde, en zij mij dus een stukje heeft geholpen in mijn zelfverzekerdheid rond dat deel, was het tijd om mijn band met Cialaar weer eens te verstevigen. Want als je healings meer en meer gaat uitvoeren tijdens je spirituele werk, is het fijn als je daarvoor ook samen met je gids verbonden bent. Dit geeft meer kracht en een sterkere samenwerking. En dus werden wij tegenover elkaar geplaatst en verbonden met een witte lichtdraad die onze handen samenbond. We zaten op onze knieën tegenover elkaar, terwijl Amaunet dicht bij ons stond. Onze handen tegen elkaar en het witte licht dat ons samen verbond. Ons voorhoofd, dicht bij elkaar, om de innerlijke kracht en gedachten te bundelen.

Soms ben ik zo dankbaar voor de lessen van de zielsreizen, de initiaties en de aanwijzingen. Ze helpen ons op onze weg en voegen zo veel toe in liefde en samenwerking, hun wijsheid is zo wonderlijk en vaak toch zo eenvoudig. Alles gaat uit van liefde.

Synchroniteit

Ik las op een ander blog een stukje over de toekomst. De toekomst waar we vroeger altijd zo naar uitkeken en waar we van dachten dat die vast lag. Wel die toekomst... feitelijk is helemaal niet meer belangrijk. In het nu leven wel. Je zou maar heel de tijd zitten wachten tot die toekomst zich eindelijk eens aan gaat dienen en dan blijkt dat je zelf een andere keuze hebt gemaakt en die toekomst daardoor veranderd is. Tsja...

Het deed mij denken aan mijn eigen werk. Morgen bijvoorbeeld heb ik een avond waarin ik als medium zielstekening aan personen geef en hen daarbij de uitleg geef. Ik maak die tekeningen van te voren, want op zo'n avond 10 tekeningen maken, dat gaat niet. Ik vraag dus meestal van te voren de voornamen van de aanwezigen op zodat ik de kaartjes thuis al kan maken. Dat is dus eigenlijk best wel vooruit werken, en naar de toekomst kijken zou je zeggen. Ja, deels wel. En toch... deze keer was ik dus begonnen. Ik had twee rijtjes met namen en de eerste was al af, de tweede had ik er één of twee van gedaan, maar het lukte maar niet om het af te maken. Ik kon mij er niet toe zetten om de laatste drie ook nog te doen.

Het mooie is dat dit dus wel een heel stuk op je gevoel is, het bleek namelijk dat er twee hadden afgezegd, en die stonden precies in dat rijtje. Dat noem ik dan nog eens op je gevoel afgaan en het laten komen of juist niet. Toeval? Nee, voor mij niet, wel een hint van mijn lieve gidsen dat ik nog even mag wachten tot het duidelijk is wie er dan wel zullen zijn. Nu heb ik twee nieuwe namen erbij en kan ik dus verder. Morgen wordt een fijne avond!! Nu nog even die laatste paar tekeningen maken :)

Chakra ondersteunings oefening

Zo af en toe hebben we wel eens behoefte aan een flinke boost van onze chakra's om zo weer lekker en meer gebalanceerd in ons lijf te kunnen zitten. Omdat het goed is voor een mens om dit zelf te doen deel ik jullie hierbij een van mijn korte methoden om de chakra's een flinke oppepper te geven.

 

Kleuren meditatie:

Visualiseer een rode ring van licht rond je lichaam ter hoogte van je stuitje, en adem drie maal in en uit denkend aan de kleur rood.

Visualiseer een oranje ring van licht rond je lichaam ter hoogte van je onderbuik, en adem drie maal in en uit denkend aan de kleur oranje.

Visualiseer een gele ring van licht rond je lichaam ter hoogte van je navel, en adem drie maal in en uit denkend aan de kleur geel.

Visualiseer een groene ring van licht rond je lichaam ter hoogte van je hart, en adem drie maal in en uit denkend aan de kleur groen.

Visualiseer een lichtblauwe ring van licht rond je lichaam ter hoogte van je keel, en adem drie maal in en uit denkend aan de kleur lichtblauw.

Visualiseer een donkerblauwe ring van licht rond je lichaam ter hoogte van je voorhoofd, en adem drie maal in en uit denkend aan de kleur donkerblauw.

Visualiseer een violette ring van licht rond je lichaam ter hoogte van je kruin, en adem drie maal in en uit denkend aan de kleur violet.

Wat zit er verscholen in de wolken?

Wie mij kent, weet dat ik al een tijdje de wolken observeer en daar best vaak ook bijzonder gedaantes, cijfers, letters enz. in zie. Vaak zijn het gezichten, die snel komen en snel weer weg zijn. Maar soms ook gebeuren er bijzonder dingen. Zo had ik afgelopen week met een lieve vriendin afgesproken en zij zei tegen mij; neem je foto camera mee!

Ik weet dat zij net als ik sterke banden heeft met Sirius en met andere buitenaardse beschavingen, en ze vertelde mij toen ik bij haar aankwam, dat ze had gevraagd om een teken van hun aanwezigheid in de lucht. Een teken in de wolken, zodat wij hun aanwezigheid gewaar zouden zijn in visueel opzicht. Anders dan het gevoelsmatige contact dat wij beiden normaal meestal hebben.

Ik was erg benieuwd naar wat ze ons zouden laten zien, maar vertrouwde erop dat er op zeker een symbool of iets dergelijks aan ons getoond zou worden. De omvang van hun schip is soms te zien als je "tussen de wolken doorkijkt". Daarmee bedoel ik zoiets als tussen de regels doorlezen, maar dan net even anders. Eigenlijk zijn ze vrij vaak waar te nemen wel, maar het is een weten en een gevoel meer dan dat je ze echt ziet.

Na even gebabbeld te hebben en later nog even langs een andere vriendin geweest, gingen we samen met de kinderen naar het bos. En ja hoor, ineens zag ik het, rechts van mij. Een heel bijzondere wolk in speciale circulerende strepen, die je hier normaal nooit ziet. Tussen verder de normale schaapjeswolken. Zulke wolken tussen de gewone wolken in dat viel toch echt wel op!!!

 

Het is niet de eerste keer dat ik zo'n bijzondere wolk zie echter, ik heb al eerder eens een derlijke wolk waar kunnen nemen, een tijdje geleden, en dat was deze:

 

 

Het is mooi en bijzonder om antwoord te krijgen op je verzoek of ze zichzelf visueel aan je willen laten zien, zeker als ze het dan zo duidelijk doen als op de bovenste foto te zien is. We voelden ons allebei zeer dankbaar ervoor en ja natuurlijk hebben we ook even gezwaaid! ;)