Licht stralen

Wanneer je moe wordt tijdens je werk of in andere situaties waarbij er veel contact is met anderen, dan kan het zijn dat je je energie niet goed beschermt, of dat je te veel weggeeft van je zelf. Dit is lastig en vermoeiend. Maar je kunt er iets aan doen, door jezelf aan te lijnen aan de energie van moeder aarde en die van de kosmos. Verbind je met beiden door om hun verbinding te vragen, of door deze te visualiseren. Integreer dat licht dan bij je  hart, laat het samenkomen en zich vormen tot lichtbol van wit en goud licht. Vervolgens laat je die bol groeien, je blaast hem als een ballon op, tot de lichtbol helemaal om je heen zit, en onderweg laat je ook alle duistere stukjes wegvagen door dit felle licht. Zet de ballon om je heen vast en binnen een paar minuten ga je het verschil opmerken! Succes met deze fijne oefening!

Spreek wel even af met jezelf hoe lang je de lichtbol nodig hebt, hij blijft niet voor eeuwig dus je moet hem af en toe vernieuwen of versterken als je het nodig hebt.

Nusta Doña Mujia

De schelpblazer....

Wie heeft er vroeger op het strand niet een keer een grote schelp gepakt en erop geblazen? Ik wel in ieder geval! En als strand liefhebber, pak ik ze nog geregeld... Maar zoals Don Alejandro in Juni op zijn enorme Conch blies, dat is toch wel heel anders dan wat wij hier doen. Hij had een prachtige grote schelp en riep daarmee Mama Cocha aan, Mama Sirena en Inca Huascar.

Ik zat van de week hier over te mijmeren en wat te surfen op google en kwam prachtige foto's tegen van mensen die aan de Pacific wonen en die ook op de Conch Shell blazen. Als ritueel om een huwelijk in te luiden, voorafgaand aan een oorlogsdaad, of om de spirits aan te roepen, de schelp wordt om allerlei redenen gebruikt. En niet alleen door de mens, maar volgens de overlevering ook door de goden zelf. Kijk maar eens wat ik allemaal voor beeld materiaal vond...

De vraag is waarom ze allemaal op dit soort schelpen blazen. Zou het puur toeval zijn, omdat die schelpen er waren, omdat ze voor het voor de hand ligt om een natuurlijk aanwezig materiaal te gebruiken als trompet? Op zich niet zo vreemd. Maar waarom dan ook ze gebruiken bij heilige ceremonies? De zelfde reden? Misschien wel. Toch is er iets speciaals aan deze manier van geluid maken. Zeker als je het vergelijkt met een gewone fluit of trompet. Het zit hem in het draaien van de lucht. De grote slakkenhuizen zijn spiraalsgewijs gebouwd, en de lucht die je daar doorheen blaast komt dan ook in spiralen naar buiten, blijft die beweging vasthouden en klinkt daarom ook zo enorm door en lijkt het je hart te raken...

Ik heb altijd al veel schelpen in huis gehad en ja er zijn ook een paar grote slakkenhuizen bij... en nu, je snapt het al... zit ik te overwegen of ik daar het topje af zal gaan vijlen... zodat ik zelf ook kan gaan oefenen om te blazen op de schelp. Wie weet!

Graancirkels en ik....

Al jaren ben ik fan van de graancirkels die overal verschijnen. En of ze nu echt zijn in de zin van niet door mensen gemaakt, of niet, het maakt me niet zo veel uit. Waarom? Omdat zowel de mens als de spirit wordt gestuurd door het goddelijke, en dus heeft ook een graancirkel gemaakt door mensen een functie.

De afgelopen tijd was ik echter zo druk in mijn moestuin, dat ik geen tijd had om mij weer te verdiepen in de graancirkels van dit jaar, en ook mijn meditaties zijn wat minder geweest. Dus wat gebeurde er.... er kwam een droom. Een droom waarin ik naar het buitenland ging en daar in een winkel/kantoor kwam. Men liet mij een foto album zien, en ik herkende het als mijn album! Heel vreemd niet waar? Mijn allereerste baby album... Vervolgens kreeg ik mijn paspoort te zien en hierin werd mij getoond dat ik een stempel had dat heel belangrijk was! Het had een aparte vorm, een soort ovaalvormige buitenrand, zoals je wel vaak ziet bij Egyptische Hieroglyfen. Ook deze had symbolen erin staan. Ik kon het niet goed zien, maar het belangrijkste was een zon vorm. Ik heb geprobeerd het te tekenen, maar dat mislukte jammerlijk. Ik heb symbolen gezien, heel helder en duidelijk en de kleuren waren een helder geel en wit.

Ik heb er met kennissen over gesproken, die dachten aan een inwijding of misschien het naar boven komen van Anubis, je eigen onderwereld, droomwereld...

Tot vorige week er ineens deze graancirkel kwam in Engeland:

Het klinkt misschien gek, maar ik herkende de cirkel direct als zijnde verbonden met mijn droom.  De zelfde ovaal achtige vorm en centraal in het midden een zon. De spiraal achtige tekens in een band herken ik ook. De vogel vorm niet echt maar dat is wel vaker zo met graancirkels waarmee ik verbonden ben, dat ik slechts delen ervan zie tijdens een visioen of in dit geval een droom.

Wat dit alles nu precies betekent, dat kan ik je niet uitleggen en dat is ook direct het lastige ervan. Ik voel wel heel veel dankbaarheid en verbinding hierdoor. Alsof ik nog eens op mijn taken hier gewezen wordt ook en een gevoel van je mag vliegen, je mag nu gaan naar je doel. Je hart straalt als de zon en je bent gezegend en beschermd... dat gevoel! De verbinding naar Hermes is hier voor mij weer heel duidelijk ook in naar voren gekomen.

Heb jij ook wel eens zo'n droom en herken je later elementen ervan in je dagelijkse leven? Laat je erdoor inspireren, schrijf ze op, beleef de momenten en voel je verbondenheid met het al.

Thomassa Waman Tikllia

Of ik het helemaal correct heb geschreven weet ik niet, maar deze godin uit de oude Q'uero traditie is een van de Nusta's die je tijdens een Nusta inwijding leert kennen. Zij helpt met de verbinding vanuit je kruinchakra, je verbinding met het goddelijke, de sterren, de pleiaden, je hoger zelf en je zielenpad.

Thomassa is de zuster van Huana Waman Tikllia en je vind haar ten oosten van Apu Ausengate (Berg Ausengate in Peru). De verbinding met de Pleiaden, de zeven sterren daarvan, is de belangrijkste taak van Thomassa Waman Tikllia.

Ik heb haar geschilderd als zwevende vrouw boven de aarde in een mooi paars gewaad en tussen de sterren. Tussen haar handen zweven de zeven sterren waar ze je mee zal verbinden. Ze heeft als enige nusta vleugels, omdat ze zo naar de sterren kan vliegen als een engel.

Al dagen liet ze me weten dat ik haar mocht gaan tekenen en dat heb ik dus vorige week gedaan. Heerlijk om me op die manier met haar te verbinden.

Mama Oclio tekening

Eindelijk daar is ze dan. Het is niet helemaal geworden wat ik voor ogen had, maar er is een begin in ieder geval. Mogelijk ga ik haar nog een keertje schilderen, maar voor nu is ze prima! Lekker aards met al haar rode kleding waarin ook veel roze is verwerkt, de kleur van haar liefde voor ons. Haar omgeving, het meer waar ze uit komt, de omringende bergen van Peru. De slang die haar begeleidt op het eerste pad van de regenboog. Zij is het begin, zij plant de staf waar het rijk van de mensen, van de Inca's zou gaan beginnen...

Mama Simona

Ja Mama Occlio moet helaas nog even wachten, want Mama Simona kwam eerder bij ons langs. Met haar beelden van mijn voormoeders!! Ze is degene die ons weer kan verbinden met onze voorouders, die ons helpt met onze relaties met ouders, kinderen, grootouders en klein kinderen, en nog vele generaties terug en vooruit! Mama Simona komt nooit alleen, maar neemt je hele familie mee, verbind je weer, geeft inzicht en helpt met healing van generaties aan pijn en processen. Ze straalt zo veel liefde en verbondenheid uit! Ik moest haar deze week tekenen en schilderen...